نشست هم‌اندیشی کارگروه فرهنگ و ارتباطات برای تصویب رشته «مطالعات ارتباطی»

[ad_1]

گزارش تصویری/

نشست کارگروه فرهنگ و ارتباطات  شورای عالی انقلاب فرهنگی با حضور اعضا و با محوریت تصویب بازنگری رشته مطالعات ارتباطی و تدوین رشته فلسفه ارتباطات برگزار شد.

به گزارش عطنا در این نشست، اعضای این کارگروه در قالب شورای تخصصی تحول و ارتقاء علوم انسانی شورای عالی انقلاب فرهنگی از جمله دکتر فرقانی، رئیس دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائی و دکتر عقیلی، رئیس دانشکده ارتباطات دانشگاه آزاد، دکتر ساروخانی، پدر علم جامعه‌شناسی ارتباطات، دکتر بروجردی، مدیرکل روابط عمومی وزارت علوم و سایر اعضا حضور داشتند.

در این نشست، اعضا روی تصویب کلیات طرح تحول رشته مطالعات ارتباطی که داری چهار ویژگی اسلامی‌سازی، روزآمدی، بومی‌سازی و کارآمدسازی است و در آن بر شبکه‌های ارتباطی جدید و فضای مجازی تاکید شده است، به اتفاق آرا تصویب شد. طرحی که تحسین تک تک اعضای حاضر در نشست را به همراه داشت.

به گزارش خبرنگار عطنا، این رشته که قرار است در صورت تصویب نهایی در وزارت علوم، برای مقطع کارشناسی تدریس شود، بینش ارتباطی برای دانشجویان در زمینه‌های سلامت، محیط زیست، سینما، کودک، شبکه‌های اجتماعی و … را در برنامه درسی خود گنجانده است.

همچنین گفتنی است در پایان جلسه روی بحث تصویب رشته فلسفه ارتباطات نیز گمانه زنی‌هایی شکل گرفت که این رشته به همراه تدوین رشته‌های روزنامه‌نگاری و روابط عمومی در مقاطع ارشد و دکترا به جلسات آینده کارگروه موکول شد.

گفتنی است پیش از این در جلسه‌ای به ریاست دکتر حداد عادل، دکتر محمدمهدی فرقانی، دکتر مهدی محسنیان راد، دکتر اعظم راودراد، دکتر مهدخت بروجردی علوی و دکتر مسعود کوثری به عضویت کارگروه فرهنگ و ارتباطات شورای تخصصی تحول و ارتقاء علوم انسانی انتخاب شده‌اند.

گزارش تصویری این نشست در پی می‌آید:

عکس: افشین عزیزی-عطنا

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

دوسوم پهنای باند کشور در اشغال بیگانگان است

[ad_1]

معاون دادستان کل کشور:

عبدالصمد خرم‌آبادی، معاون دادستان کل کشور، گفته است: «بیش از دو‌سوم پهنای باند فضای مجازی کشور در اشغال بیگانگان است». او از عملکرد وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات انتقاد کرده و افزوده: «بیش از ۴٠ مرتبه نامه برخی کانال‌های تلگرامی مجرمانه برای وزارت ارتباطات ارسال شده است».

به گزارش عطنا به نقل از روزنامه شرق، او در جمع خبرنگاران ادامه داده است: «تاکنون حدود ۸۰‌ هزار کانال تلگرامی مجرمانه که علیه امنیت کشور و نظام جمهوری اسلامی ایران و علیه مقدسات و هویت ملی، دینی و فرهنگی مردم مشغول فعالیت هستند،  شناسایی شده و فهرست این کانال‌ها بارها با دستور قضائی برای فیلترشدن برای وزارت ارتباطات ارسال شده است، ولی تاکنون فیلتر نشده‌اند».

به گفته او همکاری تلگرام با وزارت ارتباطات درباره انسداد محتوای مجرمانه تقریبا مساوی با «هیچ» است. او تأکید کرده است: «با توجه به اینکه مسئولیت تهیه و تأمین زیرساخت ارتباطات اینترنتی کشور با وزارت ارتباطات است و به‌لحاظ وظایف ذاتی، تأمین اینترنت کشور را برعهده دارد، این وزارتخانه مکلف به اجرای دستورهای قضائی و دستورات کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه درباره فیلتر مصادیق محتوای مجرمانه است».

او همچنین از انجام نامه‌نگاری‌های زیاد با وزارت ارتباطات خبر داده و گفته است: «علاوه بر اینکه دستورهای قضائی و دستورهای کارگروه تعیین مصادیق درباره فیلتر موارد مجرمانه از طریق سیستم‌های رایانه‌ای برای اجرا به شرکت ارتباطات زیرساخت و وزارت ارتباطات ابلاغ می‌شود، دادستان کل کشور نیز به‌طور مکرر مکاتباتی با وزیر ارتباطات انجام و تذکرات لازم را برای اجرای قانون در مورد کانال‌های مجرمانه تلگرام داده،  ولی تأثیر چندانی نداشته است».

به گفته او وزارت ارتباطات اعلام می‌کند دستورهای قضائی مربوط به انسداد کانال‌های مجرمانه تلگرامی را برای مدیر تلگرام ارسال کرده ولی مدیر تلگرام اولا از اجرای بسیاری از دستورها استنکاف کرده و صرفا برخی از کانال‌های مستهجن آن هم با تعریفی که خودشان از «مستهجن» دارند و نه تعریفی که ما داریم را فیلتر می‌کنند. ثانیا کانال‌های مستهجن مسدودشده نیز بلافاصله با تغییر جزئی در نام خود با همان محتوای قبلی منتشر می‌شوند.

 او خطاب به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات بیان می‌کند: «این وزارتخانه به‌عنوان مرزبان فضای مجازی کشور باید حساسیت بیشتری درخصوص مسدودکردن کانال‌های مجرمانه‌ای که علیه امنیت کشور، علیه مقدسات و فرهنگ کشور فعالیت دارند،  داشته باشد ولی عملا تاکنون در‌این‌باره تسلیم تصمیم مدیر تلگرام شده است».

او همه مشکلات را متوجه راه‌اندازی‌نشدن شبکه ملی اطلاعات می‌داند و می‌گوید: «با وجود تأکیدات مکرر رهبر معظم انقلاب در کشور ما تحقق پیدا نکرده است و با وجودی که دوسوم ترافیک اطلاعات کشور مربوط به انواع شبکه‌های اجتماعی خارجی است، وزارت ارتباطات تلاشی برای انتقال ارتباطات مردم از شبکه‌های اجتماعی بیگانه به شبکه‌های اجتماعی ملی و محلی به عمل نیاورده است».

 او معتقد است اگر از در استیصال و وابستگی، سرورهای تلگرام را به داخل بیاوریم حتی اگر اجازه اعمال حاکمیت وفق مقررات قانونی به مقامات قضائی و امنیتی ایران برای حذف محتوای مجرمانه و شناسایی سریع مجرمان را بدهد فقط مقدار اندکی از مشکلات حل خواهد شد و بسیاری از مشکلات باز هم به قوت خود باقی است.

 او بر این باور است اگر تلگرام سرورهای خود را به ایران بیاورد و اجازه اعمال حاکمیت به مقامات قانونی ایران ندهد این یک نوع «کاپیتولاسیون» است که نه‌فقط مشکلی را حل نخواهد کرد، بلکه موجبات خفت و خواری کشور در فضای مجازی را فراهم می‌کند.

معاون دادستان کل کشور در امور فضای مجازی اظهار کرد: مسئولان وزارت ارتباطات به طور مستمر از شبکه ملی اطلاعات و افتتاح فازهای مختلف آن صحبت می‌کنند ولی بیش از دوسوم فضای مجازی کشور در اشغال بیگانگان است.

او می‌گوید: «تاکنون هر فازی از شبکه ملی اطلاعات افتتاح‌ شده عملا نفوذ شبکه‌های اجتماعی بیگانه گسترده‌تر شده است. درواقع وزارت ارتباطات برای بیگانگان در فضای مجازی اتوبان‌کشی کرده است. دلیل این مدعا این است که درحال‌حاضر بیش از دوسوم پهنای باند فضای مجازی کشور در اشغال بیگانگان است».

او در ادامه این پرسش را مطرح می‌کند که اگر شبکه اطلاعات و فضای مجازی کشور ملی است، چرا دستورهای قضائی در دوسوم این فضا اجرا نمی‌شود؟ چرا وزارت ارتباطات با اجرائی‌نکردن دستورهای قضائی به مجرمان اجازه می‌دهد در فضای مجازی کشور به عربده‌کشی و اهانت به ارزش‌ها بپردازند؟ برای نظام قدرتمندی مانند جمهوری اسلامی که ابرقدرت‌ها خصوصا آمریکای جهان‌خوار را سر جایشان نشانده است، زیبنده نیست که مسئولان فضای مجازی آن نتوانند جلوی اراجیف چند کانال را که سر در آخور بیگانگان دارند،  بگیرند. از این‌رو فقط در صورتی که ما بتوانیم بدون وابستگی به تلگرام و اینستاگرام فضای مجازی کشور را اداره کنیم عزت و منافع ملی و امنیت ما حفظ خواهد شد.

او ادامه می‌دهد: «حتی اگر تلگرام به فرض انتقال سرورهای خود به داخل ایران به مقامات ایرانی اجازه دسترسی به سرورهای خود را بدهد با توجه به اینکه فعالیت شبکه‌های اجتماعی خارجی در کشور این امکان را به خارجی‌ها می‌دهد که اطلاعات کشور را جمع‌آوری و یک نسخه از آن را به خارج انتقال دهند این اقدام فی‌نفسه موجبات نفوذ اطلاعاتی و جاسوسی بیگانگان در کشور را فراهم خواهد کرد. بنابراین مصوبه اخیر شورای‌عالی فضای مجازی که به پیام‌رسان‌های اجتماعی خارجی اجازه فعالیت در ایران را به شرط انتقال سرورهای خود به داخل کشور می‌دهد با انتقاد جدی مواجه است».

 او مسئله انتقال سرورهای تلگرام به داخل را مانند قرارداد ترک‌سل دانسته و بیان می‌کند: «به همان دلیلی که اجازه ندادیم شرکت «ترک‌سل» به‌عنوان یک اپراتور تلفن در داخل کشور ما فعالیت کند، نباید اجازه داد که شبکه‌های اجتماعی خارجی بستر تبادل اطلاعات مردم کشورمان باشند چراکه ارتباطات اینترنتی بسیار حساس‌تر و بااهمیت‌تر از ارتباطات تلفنی هستند که چند سال پیش اجازه برقراری آن را به خارجی‌ها ندادیم. اگر بدون وابستگی به تلگرام و اینستاگرام فضای مجازی کشور را اداره کنیم عزت و منافع ملی و امنیت ما حفظ خواهد شد».

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

شبکه‌های محبوب در فضای مجازی/ رفتارشناسی کاربران ایرانی

[ad_1]

به گزارش عطنا به نقل از دنیای اقتصاد، تلگرام و اینستاگرام دیگر تقریبا برای اغلب مردم ایران شناخته‌شده‌ترین ابزار ارتباطی هستند. مدیر شرکت زیرساخت یکشنبه شب در یک برنامه تلویزیونی گفت که از محتوای خارجی مصرفی کاربران اینترنت در ایران ۲۵ درصد مربوط به تلگرام و ۱۵ درصد مربوط به اینستاگرام است. برای نمونه، پیام‌رسان تلگرام در مدت زمان کوتاهی توانست جایگزین اپراتورهای موبایلی داخلی برای ارسال پیام و تبدیل به محبوب‌ترین شبکه اجتماعی و پیام‌رسان در بین کاربران ایرانی شود. نظرسنجی که اخیرا توسط سایت تحقیقات آنلاین «نظر بازار» و سایت خبری تحلیلی«تکراسا» انجام شده، نشان می‌دهد که ۷۵ درصد پاسخگویان به این نظرسنجی در تلگرام حساب کاربری فعال دارند.

این نظرسنجی از ۳۷۰۷نفر فرد بالغ بین ۱۸ تا ۶۵سال درباره رفتارشناسی افراد در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌های پرطرفدار بین ایرانیان انجام شده است. در این نظرسنجی که ۷۶درصد آن را مردان تشکیل می‌دهند، مشخص شد اینستاگرام، دومین شبکه اجتماعی بوده که در بین حدود ۵۳درصد این افراد طرفدار دارد، این در حالی است که با اختلاف اندکی تلگرام در میان زنان و اینستاگرام در میان مردان محبوب‌تر است. البته آمار نشان می‌دهد امکان برقراری تماس صوتی و تصویری آنلاین از طریق واتس‌اپ باعث شده این پیام‌رسان بتواند از سایر رقبای خود در دنیای ارتباطات جلوتر باشد و اپلیکیشن آن روی گوشی ۳۵درصد این افراد جای بگیرد. در این میان، با وجود محدودیت‌های فیلترینگ اعمال شده بر برخی شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک، گوگل پلاس، لینکدین و توییتر افراد در این شبکه‌ها حساب کاربری داشته و فعالیت می‌کنند و محبوبیت آنها همچنان از شبکه‌های اجتماعی داخلی بیشتر است که براساس این نظرسنجی تعداد فعالان در شبکه‌های داخلی به مرز پنج درصد هم نمی‌رسد و در حد شبکه‌های کم‌طرفدار مانند پینترست و تامبلر است.

براساس آنچه در این نظرسنجی آمده، عمده دلیل گشت‌زدن افراد در اینترنت و فضای مجازی جست‌وجوی مطالب است که البته در این زمینه زنان از مردان پیشروتر بوده و مطالب بیشتری را دنبال می‌کنند. همچنین اهداف کاری اعم از ارسال ایمیل، پیام کاری، اجرای ویدئوکنفرانس و … باعث شده بخشی از وقت افراد در این فضا سپری شود. در این میان فعالیت در شبکه‌های اجتماعی، پیام‌رسان‌ها و اطلاع از اخبار روز دیگر عامل محبوبیت فضای مجازی در بین کاربران ایرانی شده است. البته سرگرمی و انجام امور بانکی نیز از آن دست فعالیت‌های آنلاین این افراد بود تا بخشی از کارهایشان را مبتنی بر خدمات الکترونیکی انجام دهند. همچنین نتایج این نظرسنجی حاکی از آن است که افراد معمولا در ساعات بین ۱۹ تا ۲۲ وقتشان را در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها صرف می‌کنند و در این میان، حضور زنان در این رسانه‌ها نسبت به مردان بیشتر است. به عبارت دیگر، این ساعات زمان طلایی برای صاحبان کسب و کارهایی است که روی تبلیغات آنلاین در این رسانه‌های نوظهور سرمایه‌گذاری کرده‌اند. نکته جالب به‌دست آمده از این نظرسنجی نشان می‌دهد با وجود اینکه مراجعه و پیگیری مطالب در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان وقت قابل‌توجهی از افراد را اشغال می‌کند، با این حال تقریبا نیمی از این افراد، آنها را به‌عنوان یک منبع موثقی برای اطلاعات و اخبار نمی‌دانند.

تلگرام

پیام‌رسان تلگرام، صرف‌نظر از گروه سنی و… افراد، محبوب‌ترین اپلیکیشن ارتباطی در میان کاربران ایرانی است که به لطف راه‌اندازی اینترنت پرسرعت به ویژه ۳G و ۴G همیشه در دسترس افراد بوده و در واقع، به یکی از کانال‌های راه‌اندازی کسب و کار عمدتا برای زنان تبدیل شده است. آمار به نقل از نظرسنجی مذکور گویای این امر است که ۹۰درصد افراد روزانه حساب کاربری خود را در تلگرام چک می‌کنند، این در حالی است که حدود ۳۰درصد این افراد همیشه آنلاین و از آن دست افراد مسوولیت‌پذیر هستند و به محض دریافت پیام، آن را پاسخ می‌دهند. البته زنان نسبت به مردان بیشتر به این پیام‌رسان سر می‌زنند. اکثر آنها در هر بار مراجعه حدود یک تا ۲۰دقیقه زمان برای چک کردن پیام در تلگرام صرف می‌کنند و به شکل قابل‌توجهی در برخی از این افراد زمان صرف‌شده به یک ساعت نیز می‌رسد. بیشترین زمان مراجعه افراد به این پیام‌رسان بین ساعات ۱۶ تا ۲۲ است که عمدتا برای معاشرت با اقوام و آشنایان، تفریح و سرگرمی و ارتباط کاری صرف می‌شود.

اینستاگرام

شبکه اجتماعی اینستاگرام یکی از شبکه‌های محبوب بین ایرانی‌ها بوده که به‌نظر می‌رسد تریبون خوبی برای افراد شناخته‌شده جهت اظهارنظر و ارسال پیام است. همین امر باعث شده، ۷۶درصد افراد حاضر در این نظرسنجی هر روز به اینستاگرام سر بزنند و در این میان زنان مشتری پروپا قرص‌تری باشند. ظاهرا مصرف بالای حجم اینترنت باعث می‌شود که تعداد دفعات مراجعه اکثر افراد به اینستاگرام کمتر از ۵بار در روز باشد و عمدتا در هر بار ورود بین یک تا ۲۰دقیقه در آن وقت می‌گذرانند. یکی از دلایل مراجعه افراد به اینستاگرام آگاهی گرفتن از کالا یا خدمات است، پس بهتر است مدیران بازاریابی شرکت‌ها یک برنامه تبلیغاتی مخصوص فضای اینستاگرام برای ساعت‌های ۱۹ تا یک بامداد داشته باشند.

واتس‌اپ

امکان معاشرت با اقوام و دوستان از طریق تماس‌های صوتی و تصویری واتس‌اپ باعث شده این پیام‌رسان همچنان در بین کاربران ایرانی محبوب باشد و بنا بر این نظرسنجی ۶۶درصد افراد هر روز به آن سر می‌زنند. البته به دلیل کاربری کم این پیام‌رسان تعداد دفعات مراجعه در روز کمتر از ۵بار بوده و عمدتا بین یک تا پنج دقیقه است، با این حال، بخش قابل‌توجهی از این افراد بعضا در هر مراجعه تا یک ساعت هم وقت صرف می‌کنند و عموما این مراجعات در ساعات ۱۹ تا ۲۲ است.

فیس‌بوک و گوگل پلاس

مسدود شدن دسترسی به شبکه‌های اجتماعی فیس‌بوک و گوگل‌پلاس بهانه‌ای شد تا افراد از این دو شبکه اجتماعی دست بکشند و با روی کار آمدن رقبای جدید مانند تلگرام و اینستاگرام، آنها را به بوته فراموشی بسپارند یا صرفا به‌خاطر آشنایی به افراد جدید و برای تفریح و سرگرمی به این شبکه‌ها سر بزنند. به این ترتیب، مراجعات افراد به نسبت کمتر شده و تنها ۲۵درصد این افراد روزانه حساب کاربری خود را در فیس‌بوک چک می‌کنند که آن هم کمتر از ۵بار بوده و عمدتا بین یک تا ۱۰دقیقه است. همه این اطلاعات حاکی از آن است که فیس‌بوک یا گوگل‌پلاس فضای مناسبی برای تبلیغات آنلاین کسب و کارهای ایرانی نیست.

توییتر

به‌نظر می‌رسد، فضای ساده ۱۴۰کاراکتری توییتر که می‌توان به آن عکس یا ویدئویی را افزود فضای مناسبی برای آن دسته از صاحبان کسب و کاری است که به دنبال برندسازی شخصی هستند زیرا این نظرسنجی نشان می‌دهد یکی از دلایل مراجعه افراد به توییتر برای برندسازی شخصی است، هدفی که در دیگر شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان دنبال نمی‌شود. البته فضای متنی توییتر خلاقیت خاصی را می‌طلبد و همین امر باعث شده کاربران این شبکه از اقشار خاصی باشند که بعضا آغاز‌کننده برخی جریان‌های اجتماعی و فرهنگی از طریق همین شبکه اجتماعی متنی هستند. به هر حال، ۲۳درصد افراد مصاحبه‌شونده در این نظرسنجی هر روز به توییتر سر می‌زنند، البته این رقم در بین زنان تا ۳۵درصد هم می‌رسد که عموما از پیام‌ها و اتفاقات حساب کاربری در روز کمتر از ۵بار بین یک تا ۱۰دقیقه خبر می‌گیرند و این هم عمدتا بین ساعات ۱۹ تا ۲۲ است. از نظر این افراد توییتر فضای خوبی برای تفریح و سرگرمی و آشنایی با افراد جدید است.

لینکدین

لینکدین یک شبکه اجتماعی است که براساس روابط تجاری، مهارت و حرفه کاربران آن شکل گرفته است.ممکن است به اندازه شبکه‌های اجتماعی عادی جذاب نباشد، ولی برای آن دسته از متخصصان که به دنبال به اشتراک گذاشتن تخصص و تجربه خود و یادگیری از دیگران هستند، فضای خوبی است و همین امر باعث شده لینکدین در مقایسه با سایر شبکه‌ها منبع موثق‌تری برای اطلاعات و اخبار باشد. با این حال، در این نظرسنجی ۱۰درصد که عمدتا مردان بودند، اعلام کردند که در این شبکه اجتماعی حساب کاربری دارند و تعداد کاربران فعال کمتر از ۵درصد است. این در حالی بوده که میزان مراجعه به لینکدین معمولا ۲ یا ۳بار در روز آن هم ساعات ۸ تا ۱۲ صبح و حدود یک تا ۱۰دقیقه است. همان‌طور که انتظار می‌رود هدف اصلی از ایجاد حساب کاربری در این شبکه ارتباط کاری بوده، با این حال، از نظر افراد پاسخگو لینکدین فضای مناسبی برای آشنایی با افراد جدید، تبلیغات و برندسازی شخصی است.

جدول‌های آماری:

[ad_2]

لینک منبع

فیلتر تماس تلگرامی از ترس ورشکستگی مخابرات

[ad_1]

مگر چقدر ضرر می‌کنند؟

۲۵فروردین امسال تماس صوتی تلگرام در ایران راه‌اندازی شد اما ۲روز بیشتر دوام نیاورد.

به گزارش عطنا به نقل از همشهری آنلاین، درحالی‌که کاربران ایرانی این نرم‌افزار روسی سرگرم یادگیری فنون استفاده از این قابلیت جدید بودند، ناگهان ارتباطشان به کلی قطع شد؛ ارتباطی که پس از سه‌ماه هنوز وصل نشده، اما آنقدر مهم هست که سؤال خبرنگاران از وزیر ارتباطات باشد. محمود واعظی روز گذشته و در حاشیه مراسم افتتاح پروژه‌های شرکت مخابرات ایران در پاسخ به این سؤال که آیا برنامه‌ای برای رفع فیلتر تماس صوتی تلگرام وجود دارد، گفت: «خیر، برنامه‌ای نداریم. »

این بی‌میلی واعظی به برقراری مجدد این سرویس در حالی است که او در روزهای قطع این سرویس، درخواست نهادی قضایی و امنیتی را دلیل این اتفاق اعلام می‌کرد. البته مسئولان دستگاه قضایی هرگز درخواست برای قطع این سرویس را رد نکردند، اما تأکید کردند اگر با مسائل فنی دغدغه‌های آنها برطرف شود، مشکلی با راه‌اندازی این امکان ندارند. به این ترتیب انتظار می‌رفت وزارت ارتباطات به‌عنوان متصدی این حوزه با تلاش برای رفع این دغدغه‌ها، راه را برای برقراری مجدد این تماس هموار کند؛ اتفاقی که بعد از ۳‌ماه هنوز نیفتاده است. البته همان موقع نیز عده‌ای با طرح این فرضیه که یکی از دلایل قطع این سرویس، پشتیبانی مالی از اپراتورهای داخلی با جلوگیری از کاهش تماس‌های تلفنی مردم است، معتقد بودند که این اتفاق هرگز نخواهد افتاد و وزارت ارتباطات تلاشی برای این کار خواهد کرد. حالا پس از چند ‌ماه وزیر ارتباطات به‌وضوح گفته است که برنامه‌ای برای این کار ندارد. اما چرا؟

به سود اپراتورها

محمود واعظی روز گذشته در تکمیل پاسخش به خبرنگاران درباره اینکه چرا برنامه‌ای برای قطع فیلترینگ تماس صوتی تلگرام ندارید، گفت: «چرا اصرار دارید سرویسی برای شرکت‌های خارجی ایجاد کنیم درحالی‌که مخابرات و اپراتورهای موبایل می‌توانند این سرویس را ارائه دهند؟ قرار نیست این شرکت‌ها ورشکسته شوند.»

این اشاره مستقیم او به برقرار نشدن این سرویس برای حمایت از اپراتور‌ها در حالی است که در روزهای اوج این بحث گفته بود: «مسدود شدن کانال صوتی تلگرام ابلاغی از طرف قوه قضاییه بود… دولت مشکلی با تماس‌های صوتی اینترنتی ندارد.»

البته همان روزها عد‌ه‌ای مانند نصرالله پژمان‌فر، عضو شورای‌عالی فضای مجازی تأیید کردند که فیلتر شدن این امکان به شکایت اپراتورها هم مربوط می‌شود. حالا اما وزیر ارتباطات به صراحت می‌گوید هیچ برنامه‌ای در این‌باره ندارد و پیشگیری از ورشکسته شدن مخابرات را دلیل آن اعلام می‌کند. اما چرا اگر تماس صوتی تلگرام برقرار شود، آنها ورشکست می‌شوند؟!

چقدر ضرر می‌کنند؟!

البته که مستقر بودن سرورهای تلگرام در خارج از کشور باعث افزایش دغدغه دستگاه‌های مسئول در این زمینه شده و دولت نیز در ورود این سرورها به داخل یا جایگزینی نمونه‌های وطنی این پیام رسان موفق نبوده است. اما حتی اگر به‌لحاظ فنی امکان رفع این اختلال وجود داشته باشد، شاید منافع مادی اپراتورهای داخلی مانع رفع این مشکل یا حداقل مانع از تسریع در حل آن شود. وقتی شما با یک بسته اینترنت ۲۰۰مگابایتی یک‌روزه همراه اول با قیمت ۵۰۰.۱تومان، بسته اینترنت ۲۰۰مگابایتی یک‌روزه ایرانسل با قیمت ۲۰۰.۱تومان و بسته اینترنت ۲۰۰مگابایتی یک‌روزه رایتل با قیمت ۲.۰۰۰تومان می‌توانید تا ۸ ساعت یعنی ۴۸۰دقیقه بهترین تماس صوتی را داشته باشید، یعنی سود اپراتورهای داخلی کاهش می‌یابد. به این ترتیب شاید بتوان گفت تلگرام روسی در سال‌های آینده هم مهمان ایرانی‌ها باشد، اما احتمالا خبری از تماس صوتی رایگانش نخواهد بود.

وزارت ارتباطات دستور قضایی فیلتر را اجرا نمی‌کند

درحالی‌که وزارت ارتباطات پیش از این دستور قضایی برای فیلتر شدن تماس صوتی تلگرام را با سرعت اجرا کرده بود، حالا دادستان کل کشور از این وزارتخانه به‌دلیل عمل نکردن به دستورات قضایی برای فیلتر شدن برخی از کانال‌ها و سایت‌ها گلایه کرده است. پس از آنکه ۲روز قبل، دبیر کارگروه فیلترینگ گفت که فهرست ۸ هزار کانال با محتوای مجرمانه را به وزارت ارتباطات اعلام کرده اما آنها رفع فیلتر نشده‌اند، وزیر ارتباطات با انتقاد از او یعنی عبدالصمد خرم‌آبادی او را متهم به اصرار بر «بسته شدن همه‌‌چیز» و اظهاراتش را «نظر شخصی» توصیف کرد. حالا اما دادستان تهران در واکنش به این اظهارات گفته است: «قطعا چنین نیست و حتی یک مورد هم نمی‌توانند ارائه دهند که دستور شخصی آقای خرم‌آبادی بوده است. گله ما از وزارت ارتباطات این است که برخی از کانال‌ها و سایت‌هایی را که براساس دستور قضایی یا اعلام و تصویب کارگروه باید بسته و فیلتر شوند، نمی‌بندد و مسدود نمی‌کند. سخن ما با وزارت ارتباطات این است که تسلیم قانون باشد.»

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

توهین کنندگان اینترنتی چگونه مجازات می شوند؟

[ad_1]

«وندال» های مجازی در تور قانون؛

مجازی شدن ارتباطات انسانی در بین میلیون‌ها شهروند ایرانی باعث تغییر سبک زندگی و عادات و رفتارهای روزانه شده است. صحبت‌های رودررو و ارتباطات شفاهی و دیداری هر چند کمتر شده است اما روز به روز بر غوغای زندگی مجازی شهروندان افزوده می‌شود. همه آنچه که در زندگی غیر مجازی با آن مواجه‌ایم بدل مجازی هم پیدا کرده و از جمله این بدل‌ها جرایم مجازی است که هر روز بر تعداد و تنوع آنها اضافه می‌شود. آمار پلیس فتا از افزایش جرایم اینترنتی در ایران خبر می‌دهد و از سویی سن ارتکاب این جرایم نیز به کمتر از ۱۵ سال رسیده است.

به گزارش عطنا به نقل از ایران، بر اساس گزارش‌ها کل جرایم سایبری در سال ۱۳۹۵ نسبت به مدت مشابه در سال قبل ۶۲ درصد افزایش داشته است؛ بیشترین جرایم به ترتیب اولویت شامل: برداشت‌های غیر مجاز از حساب های بانکی، مزاحمت‌های اینترنتی، موضوعات اخلاقی، نشر اکاذیب و کلاهبرداری است. از جرایمی چون کلاهبرداری و سرقت‌های سایبری که بگذریم به جرم دیگری می‌رسیم که در فضای مجازی عمومیت بیشتری پیدا کرده است و آن توهین و هتک حرمت است،هرچند توهین و هتک حرمت از جرایمی است که رسانه‌های مجازی و سایت اینترنتی و کانال‌های پیام رسان با شکایت شاکیان به ارتکاب آن متهم می‌شوند، اما در این میان شهروندان عادی نیز از همین ابزارها و امکانات برای تسویه حساب‌های شخصی خود استفاده می‌کنند.

انتقام گیری‌های مجازی با هتک حرمت، توهین، انتشار عکس‌ها و فیلم‌های خصوصی به اندازه ای است که رئیس پلیس فتا سال گذشته از افزایش ۲۴ درصدی جرایم در مقایسه با سال ۹۴ در همین حوزه خبر داده و گفته است متأسفانه در حوزه مزاحمت‌های اینترنتی ۱۹۰ درصد افزایش و در انتشار فیلم‌های خصوصی نیز۹۰ درصد افزایش داشته‌ایم. در بحث هتک حیثیت و نشر اکاذیب ۷۹ درصد افزایش و انتشار فیلم‌های خصوصی ۹۰ درصد افزایش نسبت به مدت مشابه داشته‌ایم. اینکه قوانین کیفری و حقوقی تا چه حد ظرفیت برخورد با این جرایم را دارند و پاسخگوی تغییراتی هستند که در نحوه وقوع این جرایم به تناسب تغییرات فناوری رخ داده است موضوعی است که در این گزارش به آن پرداخته شده است.

مصداق‌های توهین

دکتر شهاب‌ آریان- رئیس شعبه ۱۰۳ دادگاه عمومی کهریزک به «ایران» می‌گوید: توهین به افراد وهتک حرمت آنها جرم است. در زیر عنوان هتک حرمت در قانون مجازات اسلامی، کتاب پنجم تعزیرات مصوب ۱۳۷۵، مواد ۶۰۸ و ۶۰۹ آمده است، براساس ماده ۶۰۸: «توهین به افراد از قبیل فحاشی و استعمال الفاظ رکیک چنانچه موجب قذف نباشد به مجازات شلاق تا (۷۴) ضربه یا پنجاه هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی خواهد بود.» و به موجب ماده ۶۰۹: «هر کس با توجه به سمت یکی از رؤسای سه قوه یا معاونان رئیس جمهوری یا وزیران یا یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی یا نمایندگان مجلس خبرگان یا اعضای شورای نگهبان یا قضات یا اعضای دیوان محاسبات یا کارکنان وزارتخانه‌ها و مؤسسات و شرکت‌های دولتی و شهرداری‌ها در حال انجام وظیفه یا به سبب آن توهین نماید به سه تا شش ماه حبس یا تا (۷۴) ضربه شلاق یا پنجاه هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی محکوم می‌شود.» طبق قانون: «هرکس به وسیله سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی، فیلم یا صوت یا تصویر دیگری را تغییر دهد یا تحریف کند و آن را منتشر یا با علم به تغییر یا تحریف منتشر کند، به نحوی که عرفاً موجب هتک‌ حیثیت او شود، به حبس از نود و یک روز تا دو سال یا جزای نقدی از پنج میلیون (۵.۰۰۰.۰۰۰) ریال تا چهل میلیون (۴۰.۰۰۰.۰۰۰) ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد.
این حقوقدان در ادامه می‌گوید: اما اگر موضوع هتک حیثیت، مسائل خانوادگی یا اسرار خصوصی افراد باشد طبق ماده ۱۷ این قانون آمده است: «هرکس به وسیله سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی صوت یا تصویر یا فیلم خصوصی یاخانوادگی یا اسرار دیگری را بدون رضایت او جز در موارد قانونی منتشر کند یا در دسترس دیگران قرار دهد، به نحوی که منجر به ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت او شود، به حبس از نود و یک روز تا دو سال با جزای نقدی از پنجاه میلیون ریال تا چهل میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد.» اما نخستین سؤال این است که چه لفظ یا الفاظی جرم است؟ در این باره مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۴/۱۰/۱۳۷۹ به موجب ماده واحده‌ای اعلام کرد: از نظر مقررات کیفری اهانت و توهین و… عبارت است از به‌کاربردن الفاظی که صریح یا ظاهر باشد یا ارتکاب اعمال و انجام حرکاتی که با لحاظ عرفیات جامعه و با در نظر گرفتن شرایط زمانی و مکانی و موقعیت اشخاص موجب ‌تخفیف و تحقیر آنان شود و با عدم ظهور الفاظ توهین تلقی نمی‌شود.»

یک قاضی: باید فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی را تهدید تلقی کرد بلکه اینها برای هر کشوری فرصت هستند که باید با برنامه و دلسوزی آگاهانه در خدمت منافع ملی قرار گیرند. در کشور ایران نیز با توجه به فرهنگ و دین ما، ضرورت جرم انگاری به‌عنوان ابزار حفاظتی تحت عناوین قانون جرایم رایانه‌ای و آیین دادرسی آن در سال ۱۳۸۸ از تصویب مجلس شورای اسلامی گذشت.

بنابراین، اینکه دقیقاً چه کلمه‌ای توهین تلقی می‌شود را عرف تعیین می‌کند. با این مقدمه، می‌خواهیم ببینیم «هتک حرمت و حیثیت» در فضای مجازی چگونه است؟ هتک حرمت و حیثیت در فضای مجازی نمودی متفاوت دارد و به وسیله نوشته، صوت و تصویر انجام می‌پذیرد. ارتکاب این جرم در فضای مجازی، براساس قانون جرایم رایانه‌ای مصوب ۵/۳/۱۳۸۸ نسبت به هتک حرمت که پیش از این بیان شد، مجازات سنگین‌ تری دارد. به موجب ماده ۱۶ این قانون: «هر کس به وسیله سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی، فیلم یا صوت یا تصویر دیگری را تغییر دهد یا رایانه‌ای یا مخابراتی صوت یا تصویر یا فیلم خصوصی یا خانوادگی یا اسرار دیگری را بدون رضایت او جز در موارد قانونی منتشر کند یا در دسترس دیگران قرار دهد، به نحوی که منجر به ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت او شود، به حبس از نود و یک روز تا دو سال یا جزای نقدی از پنج میلیون ریال تا چهل میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد.» همچنین ممکن است آنچه در فضای مجازی منتشر می‌شود از اساس کذب و غیر حقیقی باشد. در ماده ۱۸ همین قانون مقرر شده: «هرکس به قصد اضرار به غیر یا تشویش اذهان عمومی یا مقامات رسمی به‌ وسیله سامانه رایانه‌ای یا مخابراتی اکاذیبی را منتشر نماید یا در دسترس دیگران قرار دهد یا با همان مقاصد اعمالی را بر خلاف حقیقت، رأساً یا به‌عنوان نقل قول، به شخص حقیقی یا حقوقی به ‌طور صریح یا تلویحی نسبت دهد، اعم از اینکه از طریق یاد شده به نحوی از انحا ضرر مادی یا معنوی به ‌دیگری وارد شود یا نشود، ‌افزون بر اعاده حیثیت (در صورت امکان)، به حبس از نود و یک روز تا دو سال یا جزای نقدی از پنج میلیون ریال تا چهل میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد.» نکته آخر اینکه با دقت در این مواد روشن است که برای ارتکاب جرایم بیان شده، لازم نیست که انتشار دهنده، خود سازنده موضوع جرم باشد، بلکه انتشار با علم و عمد نیز موجب مجازات تعیین شده خواهد شد.

برخورد با وندال‌ها

بهداد عباسی جرم شناس و مشاور حقوقی سازمان نظام صنفی رایانه‌ای نیز در این باره به «ایران» می‌گوید: در حقوق کیفری کلاسیک، اهانت به افراد تحت عناوین جزایی مختلف جرم انگاری شده است به‌عنوان مثال حسب ماده ۶۰۸ و ۶۰۹ قانون مجازات اسلامی توهین به اشخاص را جرم انگاری و برایش مجازات تعیین کرده است. برای این موضوع نه فقط تحت قالب توهین بلکه اهانت و افترا و دیگر موارد هم جرم انگاری شده است و به عبارتی قانونگذار برای اهانت به افراد در فضای عمومی مجازات تعیین کرده است.
وی در ادامه می‌افزاید: در فضای سایبر هم حسب قوانین متعدد اهانت به افراد جرم انگاری شده است و با توجه به حساسیت‌هایی که این فضا دارد دایره شمول این اهانت را گسترده‌تر کرده است یعنی نه فقط اهانت و کسر شخصیت افراد بلکه نقض حریم خصوصی اشخاص هم جرم انگاری شده است. در حقوق کیفری و جرم شناسی در مورد فضای عمومی پدیده‌ای داریم به نام «وندالیسم» یعنی کسانی که ناهنجاری‌های شهری انجام می‌دهند. در فضای سایبر هم «سایبر وندالیسم» داریم که به کسانی گفته می‌شود که حرف‌هایی می‌زنند که در‌شأن و شخصیت و زیبنده آن فضا نیست. برای این امور هم جرم انگاری شده و کسانی که مورد توهین و افترا در فضای مجازی قرار می‌گیرند می‌توانند از طریق دادسرای عمومی و انقلاب شکایت کیفری مطرح کنند. دادستان نیز پرونده را به پلیس تخصصی ارجاع می‌دهد. امروزه با کمک پلیس فضای تبادل اطلاعات – فتا- کشف این جرایم سخت نیست اما به‌عنوان یک دانش آموخته رشته جرم شناسی می‌گویم که فراتر از برخورد و تعقیب کیفری اشخاص ما اصلی داریم که می‌گوید پیشگیری بر درمان مقدم است یعنی پیشگیری از مجازات ارجحیت بیشتری دارد ضمن اینکه همه ما مسئولیت داریم که بزه دیده هم واقع نشویم و بهترین کار برای این اتفاق هم بلاک کردن اشخاصی است که توهین می‌کنند.

ضرورت بازنگری در قوانین

بی تردید همزمان با پیشرفت تکنولوژی سبک زندگی هم تغییر می‌کند و نیاز است که نظام سیاست گذاری در حوزه جرایم جنایی نیز در قبال جرم هایی که در حوزه سایبر اتفاق می‌افتد تمهیداتی بیندیشد. عباسی در این باره می‌گوید: البته همین که قانونگذار و حاکمیت قوانین کیفری وضع می‌کند و اعمال را جرم انگاری می‌کند این خودش به نوعی پیشگیری است یعنی مردم می‌بینند کسانی که مرتکب این جرم شده‌اند مجازات می‌شوند پس خودشان مراقب هستند که مرتکب این جرم نشوند. تأکید می‌کنم که این یک حق و تکلیف شهروندی است و همه باید به‌عنوان پیشگیری از وقوع جرم کار فرهنگی انجام دهیم تا در فضای سایبر الگوی اخلاقی و فرهنگی باشیم. متأسفانه با توجه به رشد ناگهانی این فضا و وجود حدود ۴۰ میلیون گوشی هوشمند تلفن همراه انفجاری اتفاق افتاد که نتوانستیم فرهنگ‌سازی لازم را انجام دهیم همه باید به‌عنوان شهروند تکلیف خود بدانیم و شروع به گسترش اخلاق کنیم تا شاهد کاهش جرایم باشیم.
این کارشناس رایانه درباره اینکه آیا قوانین موجود برای مقابله با جرایم کفایت می‌کند، اظهار می‌دارد:قانون جرایم رایانه‌ای در سال ۱۳۸۸ تصویب و ابلاغ شده است و شاید احتیاج به بازنگری در این قانون و شناسایی خلأها و نواقص موجود داشته باشیم. طبق قانون اثبات جرم نیازمند شهادت شهود است اما درباره اینکه در فضای مجازی چگونه می‌توان وقوع جرمی را ثابت کرد عباسی می‌گوید: آنچه مهم است اینکه درهمه جرایم بحث ادله اثبات جرم را داریم یعنی ادله‌ای بیاوریم تا مقام قضایی قانع شود که جرم به وقوع پیوسته تا بتواند فرآیند دادرسی طی شود. در جرایم سایبر این امر توسط پلیس تخصصی انجام می‌شود و قابل پیگیری و اثبات است.

رفتار ثابت و ابزار متغیر

شاهپور بیرانوند ، قاضی دادسرای جرایم رایانه‌ای هم در این باره می‌گوید:تکنولوژی که امروز از آن به‌عنوان علم تحولات تعبیر می‌شود و خوب و بد زندگی را دستخوش خود کرده است ظهورش یک نو‌آوری است اما این آدمی است که با نوع و شیوه‌های استفاده از این تکنولوژی مفاهیم خوب و بد و زشت و زیبا می‌آفریند.امروزه انتقال پیام‌های مختلف با ابزار جدید مرزهای فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و دینی را در نوردیده‌اند. شبکه‌های اجتماعی که بیشترین کاربردها را دارند بدون توجه به زبان، جنسیت، نژاد، ملیت، دین و رنگ خدمات دهی می کنند.البته این کشورها هستند که به فراخور فرهنگ خود می‌توانند محدودیت‌هایی اعمال کنند یا با آموزش صحیح و فرهنگ‌سازی درست استفاده مفید را به‌ عنوان یک ارزش سرلوحه کار کاربران خودی قرار دهند.
این قاضی دادگستری در ادامه می‌افزاید: نباید فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی را تهدید تلقی کرد بلکه اینها برای هر کشوری فرصت هستند که باید با برنامه و دلسوزی آگاهانه در خدمت منافع ملی قرار گیرند. در کشور ایران نیز با توجه به فرهنگ و دین ما، ضرورت جرم انگاری به‌عنوان ابزار حفاظتی تحت عناوین قانون جرایم رایانه‌ای و آیین دادرسی آن در سال ۱۳۸۸ از تصویب مجلس شورای اسلامی گذشت.
علاوه بر جرایم خاص رایانه‌ای جرایم عمومی یا سنتی که وسیله ارتکاب آنها رایانه‌ای باشد مشمول این دسته جرایم می‌شوند. بنابراین ملاک عمل، قانون جرایم رایانه‌ای و وسایل ارتکاب است. توهین و افترا از جمله جرایم عمومی هستند که گاهی وسیله ارتکاب آنها ابزار رایانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی مانند تلگرام و واتس اپ و لاین و… است.
چنانچه جرایم رایانه‌ای به هر شکل واقع شوند شاکی می‌تواند به استناد رفتار مجرمانه انتسابی به دادسرای ویژه رسیدگی به جرایم فناوری و اطلاعات (رایانه ای) که صلاحیتش رسیدگی به هر نوع رفتار مجرمانه است مراجعه و اعلام شکایت کند. بنابراین می‌توان گفت از نظر قانونی خلأ وجود ندارد،اما به دلیل گستردگی حوزه فعالیت‌ها در فضای مجازی به همان میزان رفتارهای خلاف قانون نیز واقع می‌شود و بخش چشمگیری از پرونده‌ها مربوط به این حوزه‌ها است.

برای مقابله با جرایم حوزه فضای مجازی راهکار‌های مختلفی وجود دارد:
از جمله راهکار کوتاه مدت و بلند مدت. رصد و کنترل فعالیت‌های اجتماعی این حوزه با حفظ تأمین امنیت کاربران قانونمند و فیلتر کردن کانال‌ها و محتوای مجرمانه از جمله راه‌های کوتاه مدت است اما مهم‌ترین راه برای مقابله، فرهنگ‌سازی و آموزش اجتماعی خانوادگی و انفرادی است. فضای مجازی به لحاظ سرعت، امنیت و جذابیت خاص ناخواسته خیلی از کاربران بدون سابقه را وارد مسیری مجرمانه می‌کند، به‌عنوان مثال فرد ممکن است ناخواسته به یکسری اطلاعات دسترسی پیدا کند که همان شروعی برای گرفتار شدن در باتلاق ناهنجاری و بی‌بند و باری‌های اجتماعی است. البته مقابله با ناهنجاری در فضای مجازی و به طور کلی هر نوع رفتار ناشایست در سطح اجتماع نیازمند تلاش و پیگیری افراد معتقد و کاردان است یعنی این باور باید در افراد وجود داشته باشد که هر کس توانمندی تصدی یک حوزه را در خود نمی‌بیند یا افرادی بهتر از وی وجود دارد اجازه دهد میدان و کار به دست کاردان سپرده شود.

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

رسانه‌ای شدن انتخابات و بازگشت ارتباطات یک‌سویه

[ad_1]

مجید سلیمانی:

هابرماس از حوزه عمومی سیاسی حرف می‌زند. حوزه عمومی به تعبیر هابرماس، جایی بین دولت و بخش خصوصی و معتقد است که رسانه‌ها و در آن دوره بیشتر مطبوعات، از عناصر اصلی حوزه عمومی هستند؛ اما چه اتفاقی برای حوزه عمومی به تعبیر ما حوزه عمومی فضای مجازی در ایران افتاده است؟

به گزارش عطنا، مجید سلیمانی، مدرس حوزه ارتباطات در یادداشتی در روزنامه صبح نو به رابطه ارتباطات و انتخابات در فضای مجازی پرداخته است که در ادامه  می‌خوانیم؛

شکل‌گیری رشته ارتباطات به‌طور مجزا از حوزه‌های جامعه‌شناسی و روان‌شناسی، با تبلیغات سیاسی و انتخابات گره خورده است. یعنی پژوهش‌های لاسول و لازارسفلد در آمریکا که اولین پژوهش‌های ارتباطی به‌طور مجزا محسوب می‌شوند، مربوط به رفتار رأی‌دهندگان بوده است. از آن طرف هم همزمان بحث جنگ جهانی دوم و قدرت نرمی که در آن جنگ مطرح می‌شود، توجه‌ها را به مسأله علوم ارتباطات به‌عنوان رشته مجزا جذب می‌کند. بنابراین فکر نمی‌کنم که مسأله رسانه‌ای شدن انتخابات یا بحث نسبت رسانه با تصمیم‌گیری سیاسی در پیکارهای سیاسی فقط به دهه‌های اخیر برگردد.

تصمیم سیاسی با هر نوعی از مسأله رسانه‌ای شدن روبه‌رو بوده است و فقط به این انتخابات یا سال‌های اخیر که تصمیم‌های سیاسی مردم بر اساس تبلیغات انتخاباتی یا رسانه‌ها بوده است، نمی‌توانیم بگوییم که محدود به این زمان است. می‌خواهم بحث را عقب‌تر ببرم و اینکه اساساً رسانه به‌عنوان مهم‌ترین وسیله سیاست‌گذاری محسوب می‌شد یعنی همان‌طور که جامعه‌شناسی به دنبال شناخت و پیش‌بینی‌پذیر شدن کنش‌ها و کنترل کنش‌ها برمی‌آمد، رسانه به‌عنوان وسیله‌ای که می‌تواند سیاست‌گذاری و سیاست‌ها را اجرا کند، در تمام پیکارهای سیاسی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. بنابراین باید یک تاریخی را از این نسبت بین رسانه و سیاست و تصمیم‌گیری سیاسی در پیکارهای انتخاباتی داشته باشیم و روند تحولش را نسبت به تحول رسانه‌ها بررسی کنیم.

هابرماس از حوزه عمومی سیاسی حرف می‌زند. حوزه عمومی به تعبیر هابرماس، جایی بین دولت و بخش خصوصی و معتقد است که رسانه‌ها و در آن دوره بیشتر مطبوعات، از عناصر اصلی حوزه عمومی هستند؛ اما چه اتفاقی برای حوزه عمومی به تعبیر ما حوزه عمومی فضای مجازی در ایران افتاده است؟

تا پیش از اواسط دهه ۷۰، ما اساساً با رسانه‌های کنترل شده مواجه بودیم یعنی چه مطبوعات و چه رادیوو‌تلویزیون در اختیار حاکمیت بود و نوعی از کنترل وجود داشت. ورود ماهواره در ایران تغییراتی را به وجود آورد که در رویکرد مردم به‌خصوص در انتخابات سال ۷۶ به عینه می‌تواند نشانگر تغییر ذائقه سیاسی مردم ایران هم باشد. شعارهایی که در آن انتخابات رأی می‌آورد، آزادی و لیبرالیسم و امثال آن نشان می‌دهد که حوزه عمومی سیاست در ایران دچار تغییرات شده است.

در اواسط دهه ۸۰ می‌بینیم که ضریب نفوذ اینترنت افزایش بسیار پیدا می‌کند و انتخابات ۸۸ به نظر بنده نقطه شروعی برای تحلیل حوزه عمومی فضای مجازی در ایران است. اگر به افکارسنجی‌های بعد از انتخابات سال ۸۸ نگاه بکنیم، می‌توانیم ببینیم کسانی که به نامزد مغلوب انتخابات ۸۸ رأی دادند، نسبت به کسانی که به رئیس‌جمهور دوره دهم رأی دادند، استفاده آن‌ها از فضای مجازی که آن زمان بیشتر در قالب اینترنت بوده و هنوز موبیلیتی تلفن همراه نیامده است،‌ بیشتر بوده است. این نشان می‌دهد که اتفاقی در حال شکل‌گیری است. ضمن اینکه ترکیب این رأی‌دهندگان، قشر طبقه متوسط و تا حدی آکادمیک است؛ در برابر آن، با رأیی مواجهیم که بیشتر طبقات پایین‌تر جامعه را دربر می‌گیرد. ما می‌توانیم حس کنیم که از سال ۸۸ تأثیر رسانه‌های فضای مجازی در انتخابات پررنگ‌تر می‌شود. در سال ۹۲ شاید این تأثیر محسوس نبود ولی در انتخابات سال ۹۴ و انتخابات اخیر به‌وضوح نشان داد که وضعیت به‌کلی تغییر کرده است.

این اتفاق در حوزه مسأله هوش مصنوعی و کاری که دانشکده برق و کامپیوتر دانشگاه تهران انجام داده، مسأله‌ای نیست که به‌راحتی بتوانیم از کنار آن رد بشویم. برای اولین بار کنش‌گری در فضای مجازی با کنش‌گری دنیای واقعی، تقریباً برابر شده یعنی میزان تولید محتوایی که در فضای مجازی وجود داشت، با درصد آرای کاندیداها در انتخابات برابر شده بود. این نشان می‌دهد که ما با فضای جدیدی مواجه‌ایم. این حوزه عمومی شکل‌گرفته به چه سمتی می‌رود و چه آینده‌ای دارد؟ این پرسش اساسی است که باید به دنبالش باشیم. به نظر بنده هرچند آن تولید محتوا برابر است و هم اینکه ۳۰ درصد ملت ایران اصلاً در این انتخابات شرکت نکردند و هیچ پیش‌بینی از رفتار و کنش آن‌ها نداریم و هیچ اطلاعاتی هم نداریم که در فکر آن‌ها چه می‌گذرد. نمی‌توانیم بگوییم که مطلقاً این کنش‌گری برابر شده است و کنش‌گری در عالم سیاست یعنی رأی‌دهی با کنش‌گری در فضای مجازی در حالت برابر قرار گرفته است و از این به بعد می‌توانیم بگوییم که چیزی مثل شکاف آگاهی و نظریه‌های حوزه اقتصاد سیاسی وجود ندارد. من فکر می‌کنم که هنوز باید تأمل کرد و مطالعاتی درباره کسانی که رأی ندادند انجام داد.

در پایان اجازه می‌خواهم یک جمع‌بندی کوتاه از بحثم داشته باشم. من معتقدم در حوزه عمومی فضای مجازی در ایران تغییرات اساسی ایجاد شده اما این تغییرات کاملاً به نفع سرمایه‌داری است. بحث تلگرام را شما فراموش نکنید، به نظر من تلگرام، بازگشت به عصر رسانه‌های توده‌ای و یک‌سویه است. چون بیشترین تولید محتوا در تلگرام توسط کانال‌های یک‌سویه صورت می‌گیرد و کاربران هم در نقش انتشارکنندگان، فوروارد و بازی اصحاب قدرت را دنبال می‌کنند.

هیچ یک از پیام‌سان‌ها این امکان کانال را ندارند و کانال به هیچ‌وجه پیام‌رسان نیست و شبکه اجتماعی هم نیست. شما واتس‌آپ را ببینید، بیشترین استفاده از واتس‌آپ و مسنجر در آمریکاست، اما هیچ یک کانال ندارند. درست است که در تلگرام گروه و سوپر گروه می‌شود تولید کرد اما دارد روابط فردی و میان‌فردی در عالم واقع را نمایندگی می‌کند. آن اتفاقی که ایجاد می‌کند این است که ارتباطات توده‌ای در تلگرام به‌شدت افزایش پیدا کرده و حوزه عمومی جامعه ایرانی را کاملاً برهم زده است. این وضعیت به نفع سرمایه‌داری است مگر اینکه این ذائقه تلگرامی ملت ایران فروکش بکند. یعنی ما برویم و با پیام‌رسان یا شبکه اجتماعی واقعی مثل اینستاگرام و توئیتر، روبه‌رو باشیم.

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

آغاز مذاکره تلگرام با دولت اندونزی برای رفع فیلتر

[ad_1]

پاول دورف: مانع فعالیت کانال های تلگرامی دارای محتوای تروریستی می شویم؛

به دنبال اعلام خبر مسدودسازی شبکه پیام رسان موبایلی تلگرام در اندونزی، «پاول دورف» مدیرعامل تلگرام از تصمیمش برای ممانعت از فعالیت کانال‌های تلگرامی دارای محتوای تروریستی و حمایت از این گروه‌ها، عضوگیری و تبلیغات و… خبر داد.

به گزارش عطنا به نقل از روزنامه ایران، اندونزی، بزرگترین جمعیت مسلمانان جهان را در خود جای داده و فعالیت گروه‌های افراط‌ گرا و تروریستی از جمله داعش در آسیای جنوب شرقی و خاورمیانه، مقامات دولتی و امنیتی این کشور را نگران کرد و به همین دلیل هم روز جمعه ۱۴جولای به منظور جلوگیری از هرگونه تبلیغ تروریستی و جذب نیرو از این کشور، نسخه وب تلگرام در اندونزی فیلتر شد.

هرچند هنوز نسخه موبایلی تلگرام در این کشور در حال فعالیت است ولی به «پاول دورف» اخطار داده شد در صورتی که فکری به حال کانال‌های مبلغ تروریست‌ها نکند، این نسخه هم فیلتر خواهد شد.

گام‌های تلگرام برای رضایت دولت اندونزی

پس از ایجاد محدودیت و اعمال فیلترینگ نسخه وب تلگرام در اندونزی، این موضوع به مذاق کاربران این شبکه پیام‌رسان موبایلی خوش نیامد و این گروه که البته تعداد آنها نیز کم نیست، اعتراض گسترده خود را در توئیتر و فیس بوک اعلام کرده و یادآور شدند از اینکه نمی‌توانند به دامنه web.telegram.org دسترسی داشته باشند رضایت ندارند و از دولت خواستند که هر چه زودتر این محدودیت برداشته شود.

گفتنی است اندونزی با جمعیت حدود ۲۶۳میلیونی، نزدیک به ۱۳۲میلیون کاربر اینترنت دارد که تعداد کاربران شبکه‌های اجتماعی آن به ۱۰۶میلیون نفر می‌رسد و موضوع مهم‌تر اینکه تعداد کاربران شبکه‌های پیام رسان موبایلی اندونزی بیش از ۹۲میلیون نفر است.

نگاهی گذرا به این آمار نشان می‌دهد که جمعیت کاربران تلگرام در این کشور، تعداد قابل ملاحظه‌ای است و به همین دلیل هم دولت اندونزی و همچنین «پاول دورف» راهکار تعامل را انتخاب کرده‌اند.

به دنبال مسدود شدن نسخه وب تلگرام در اندونزی،«پاول دورف» مدیرعامل این شبکه اجتماعی در واکنش به عمل دولت این کشور، در کانال تلگرام خود نوشت: از این عمل دولت اندونزی بسیار نگران شده‌ام و به همین دلیل گام‌هایی برای مسدودسازی کانال‌هایی مشخص که حاوی محتوای تروریستی است و توسط دولت اندونزی گزارش شود، خواهیم برداشت.

وی همچنین در اکانت توئیتر خود نیز نوشت: این خیلی عجیب است که ما تاکنون هیچ درخواستی از دولت اندونزی دریافت نکرده‌ایم ولی به ناگهان تلگرام در این کشور فیلتر می‌شود ولی ما حتماً پیگیری کرده و در این زمینه تصمیم‌های درستی می‌گیریم.

آخرین خبر درباره تصمیم تیم تلگرام برای تعامل با اندونزی هم این است که تلگرام اعلام کرده به دنبال نگرانی اندونزی، تیمی از مدیران آشنا با زبان و فرهنگ این کشور را به کار گرفته‌ تا در کنار کانال‌هایی که این کشور به تلگرام معرفی می‌کند، کانال‌های دارای محتوای تروریستی را با سرعت بیشتری شناسایی کنند و مشکل هرچه سریع‌تر رفع شود.

فیلتر ۱۱ دامنه تلگرام در اندونزی

اما دلیل اینکه اندونزی بدون هیچ اخطار قبلی و شکایتی مشخص اقدام به فیلتر کردن تلگرام کرد چه بود؟ «جوکو ویدودو» رئیس جمهوری اندونزی دراین باره گفت: ما فعلاً بجز تلگرام با بقیه شبکه‌های اجتماعی مشکلی نداریم. ما می‌دانیم که کمپانی‌های مالک این شبکه‌های اجتماعی به تجارت خود نیاز دارند و نمی‌خواهیم مانعی بر سر کسب و کار آنها ایجاد کنیم ولی اعتقاد داریم که آنها هم باید همکاری بیشتری با ما داشته باشند تا مشکلات و تهدیدات امنیتی در اندونزی بشدت کاهش یابد.

اگر این مشکلات حل نشود معتقدیم که این فیلترها باید انجام شود چون بسیاری از این کانال‌ها در حال ترویج نفرت، آموزش طریقه ساخت بمب، عضوگیری برای گروه‌های تروریستی و… هستند. در همین راستا فعلاً ۱۱ دامنه تلگرام یا DNS ازجمله t.me, telegram.me, telegram.org, core.telegram.org, desktop.telegram.org, و…فیلتر شده و چنانچه مشکل ما با تلگرام حل نشود نسخه موبایلی این اپلیکیشن را نیز فیلتر خواهیم کرد.

البته برخی نیز این عمل اندونزی را واکنش به حمله تروریستی دو ماه قبل یک مهاجم به دو پلیس در یک مسجد این کشور می‌دانند. هرچند ابتدا اعلام شد که این مهاجم از طریق تلگرام با همرزمانش ارتباط داشته و فرمان‌ها و دستورات جدید را دریافت می‌کرده ولی در نهایت مشخص شد وی هیچ ارتباطی با گروه تروریستی داعش نداشته ولی برخی محتواهای موجود در تلگرام از جمله تبلیغات داعش، وی را به این حمله تروریستی ترغیب کرده است.

همین موضوع دولت اندونزی را بسیار نگران تکرار چنین حوادثی کرده و از همان ابتدای امر مسدودسازی را در پیش گرفت که البته به نظر می‌رسد حالا دیگر مشکل بین تلگرام و این کشور در حال حل شدن است. تلگرام متأسفانه بسیار مورد توجه گروه تروریستی داعش قرار گرفته است و اعضای این گروه از چت روم‌های این پلتفرم برای انجام مکالمات خصوصی و ارتباط گرفتن محرمانه و امن با سایر اعضای گروه استفاده می‌کنند.

تلگرام نیز همچون واتس اپ دارای رمزگذاری بسیار امن است وحتی کمپانی‌های ایجاد‌کننده این پلتفرم‌ها نیز نمی‌توانند محتوای چت‌های خصوصی و پیام‌ها را ببینند ولی واقعیت این است که این پلتفرم قابلیت‌های مثبت فراوانی نیز دارد که نمی‌توان از آن چشم پوشی کرد. اندونزی تنها کشوری نیست که تاکنون با تلگرام و… مشکل داشته ومقامات امنیتی بسیاری از کشورهای دیگر نیز تاکنون از چنین اپلیکیشن‌هایی که فضایی امن برای ارتباط گرفتن تروریست‌ها مهیا کرده‌اند شکایت داشته‌اند. از این کشورها می‌توان به بریتانیا و استرالیا اشاره کرد که کمپانی‌های فناوری را مجبور کرده‌اند برای یافتن این تهدیدات تروریستی با آژانس‌های امنیتی آنها همکاری‌های گسترده‌تری داشته باشند.

فضای مجازی در ایران

در حالی که حتی پرجمعیت‌ترین کشور مسلمان جهان نیز راه تعامل با شبکه‌های اجتماعی محبوب و پرطرفدار در سراسر جهان را در پیش گرفته و احتمالاً با همکاری «پاول دورف»، این شبکه پیام رسان موبایلی در اندونزی بدون محدودیت به فعالیت خود ادامه خواهد داد، اما همچنان در برخی کشورها از جمله ایران هر روز کاربران منتظر شنیدن خبرهای تازه‌ای از تقابل با تلگرام هستند.

گفتنی است که وزارت ارتباطات و دولت یازدهم و شخص رئیس جمهوری تاکنون دغدغه باز بودن فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی را داشته‌اند چرا که اعتقاد دارند شبکه‌های اجتماعی اثرات مثبت بیشماری دارند و نباید تنها به دلیل برخی مشکلاتی که می‌توان با تعامل با آنها مقابله کرد، حرف از فیلترینگ و مسدودسازی به میان آورد.

از نمونه مشخص استفاده درست و مناسب از شبکه‌های اجتماعی همچون تلگرام می‌توان به دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اشاره کرد تا جایی که در این دوره انتخابات، تبلیغات میدانی جای خود را به اینترنت و فضای مجازی دادند و شاهد بودیم که استفاده از همین ظرفیت بر میزان مشارکت مردم در رفتن به پای صندوق‌های رأی بسیار تأثیرگذار بود.

نمونه دیگر نیز آمار مشارکت بالای مردم در آخرین سرشماری نفوس و مسکن شهری و روستایی بود که شاید کسی گمان نمی‌کرد حتی در روستاها کاربران بیشماری از روش اینترنتی برای ارائه مشخصات خود استفاده کنند و به این ترتیب ایران در رده مناسبی از نظر این شاخصه قرار بگیرد. از سوی دیگر به گفته بسیاری از کارشناسان فعال در حوزه فاوا، شبکه‌های اجتماعی ازجمله تلگرام، اینستاگرام و… می‌توانند در اشتغالزایی نیز تأثیری باورنکردنی داشته باشند. 

به هرحال دولت یازدهم استقامت بالایی برای ممانعت از فیلتر شبکه‌های اجتماعی داشته  و برای اینکه این شبکه‌ها همچنان به روی کاربران باز باشد دست به هر تلاشی زده است تا آنجا که دولت تدبیر و امید حتی بحث انتقال سرورها را نیز به میان آورده است؛ کاری که گروه‌های مخالف باز بودن این شبکه‌های اجتماعی، بشدت بر انجام آن پافشاری داشتند اما گویا بتازگی نظر برخی از آنها تغییر کرده چرا که معتقد هستند حتی اگر سرورتلگرام به ایران هم بیاید باز نیز اتفاق خاصی نمی‌افتد.

با وجودی که هنوز دقیقاً مشخص نیست برخی مخالفان دولت چه رویه‌ای را می‌خواهند در پیش بگیرند، یک موضوع مسلم است و آن هم اینکه طبق برآوردها حالا دیگر فیلتر هیچ یک از شبکه‌های اجتماعی جواب نخواهد داد همان طور که گفته می‌شود با فیلتر شدن سرویس «وی‌چت»، تعداد کاربران این شبکه اجتماعی تغییر چندانی نداشته  و این بدین معناست که  فیلترینگ تنها کاربران را به سمت فیلترشکن‌ها هدایت می‌کند.

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

نقل و انتقالات در فوتبال

[ad_1]

قیمت یک فوتبالیست چگونه تعیین می شود؛

روزهای داغ تابستان با گرم شدن بازار نقل و انتقالات بازیکنان تیم‌های فوتبال نیز همراه است و عموما در این مقطع از سال تیم‌ها برای تقویت خود و دستیابی به اهداف مورد نظرشان به جذب بازیکنان یا فروش آنها دست می‌زنند. در این میان، گاهی رقم‌های هنگفتی برای انتقال این بازیکنان از یک باشگاه به باشگاهی دیگر شنیده می‌شود.

به گزارش عطنا به نقل از روزنامه دنیای‌اقتصاد، ارقامی که برای عموم مردم شاید غیرقابل باور باشد. در این شرایط پرسش‌هایی مطرح می‌شود از جمله اینکه آیا چنین پرداخت‌هایی اقتصادی است؟ ارزش یک بازیکن خوب چقدر است؟ چه عواملی در این تعیین قیمت نقش دارند؟ این مساله تنها منحصر به ایران نیست، بلکه در کشورهای غربی نیز وجود دارد.

مدتی پیش در تحقیقات در یک نشست تخصصی ناگهان به یک تز جذاب در زمینه عناصر بحث‌برانگیز تجارت مدرن فوتبال برخوردم: بازار ترانسفر بازیکنان. یکی از دانشجویان کارشناسی ارشد اقتصاد در دانشگاه آراسموس در شهر روتردام هلند تحقیقاتی کرده است که به بررسی و درک پرداخت‌های ترانسفر در یک بازار تخصصی و منحصربه‌فرد می‌پردازد که در آن ارزش‌ این پرداخت‌ها براساس ویژگی‌های دارایی، چارچوب معامله یا هر دو مورد تعیین می‌شوند.

از نظر وی آزمایشگاه مناسب مطالعه این نظریه، لیگ برتر انگلستان است که ویژگی‌های دارایی به مثابه سنجش عملکرد بازیکنان است و چارچوب‌های معامله نیز رفتارهای خرید و فروش باشگاه‌ها را نشان می‌دهد.

دو بخش مهم در تز وی وجود دارد: بحث در مورد بازار ترانسفر در فوتبال و نیز تحلیل ارزش بازیکنان در لیگ برتر انگلستان.

وی عواملی را که یک بازار ترانسفر با آن کار می‌کند، چنین عنوان کرده است: «تعادل رقابت، مدل تجاری سنتی باید مبتنی بر حضور تماشاگران باشد، ساختارهای مقرراتی و اکتساب بازیکن و فرآیند فروش که شامل نقش کارگزاران است.» این بخشی از این تز بود که پیش‌زمینه‌ای برای نیمی دیگر از این پژوهش است.

به نظر می‌رسد دو مکتب فکری در این خصوص وجود داشته است و دو اقتصاددان در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی نخستین کسانی بودند که رفتارهای اقتصادی تیم‌های ورزشی، مانند فوتبال را مطالعه کردند.

اقتصاددانی به نام روتنبرگ اعلام کرد که توزیع نابرابر استعداد برای وجود پیش‌بینی‌ناپذیری درآمدهای ورزشی لازم است و مالکان تیم‌های ورزشی انگیزه لازم را برای بیشینه کردن سود دارند؛ ایده‌ای که موجب می‌شود یک مالک، تیمی را بخرد و ربطی به هیجان مالکیت ورزشی یک تیم ندارد.

اقتصاددان دیگری به نام اسلون مخالف این امر است و معتقد است مالکان تیم‌های ورزشی می‌توانند و اغلب هم مالکیت تیم را به‌دلیل لذت و نفس کار انجام می‌دهند و به بیشتر کردن پیروزی‌ها یا مطلوبیت‌های خود (از جمله موفقیت در میدان بازی و گلزنی) فکر می‌کنند، حتی اگر این به آن معنا باشد که این تیم ورزشی برای وی مقادیر زیادی بدهی بر جای بگذارد. دلالت‌های این ادعا این است که باشگاه‌های فوتبال از نظر مالی به صورت کارآمد اداره نمی‌شوند و به همین دلیل ترانسفر بازیکنان نیز احتمالا ناکارآمد خواهد بود.

بخش دیگر این بررسی به تحلیل پرداخت‌های ترانسفر انجام شده در سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ و ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ در فصل‌های لیگ برتر انگلستان می‌پردازد. دو هدف مهم در این راه برای تحقیقات وجود دارند: ارزیابی مدل‌هایی که رفتار خرید و فروش را توصیف می‌کنند و دوم تحقیق در مورد اهمیت عملکرد و متغیرهای مفهومی در زمینه پرداخت‌های ترانسفر.

مدل نخست به رویکرد چانه‌زنی توجه دارد که طبق آن، ارزش یک بازیکن از دید خریدار و فروشنده تعیین می‌شود، یک الگوریتم نظریه بازی‌ها به‌کار گرفته می‌شود و این مدل با تحلیل رگرسیونی آزمون می‌شود.

مدل دوم یک رویکرد غیر چانه‌زنی را نشان می‌دهد که ارزش تمام بازیکنان و نه فقط آنهایی که ترانسفر می‌شوند را در نظر می‌گیرد و نهاده‌های زیر را لحاظ می‌کند: استعداد ذاتی، آموزش- توسعه و جریان درآمدهای اضافی.

تحقیق در مورد متغیرهای مهم، جذاب‌ترین و چالش‌برانگیزترین بخش کار محسوب می‌شود. تحقیقات انجام شده به‌رغم محدودیت‌هایی که دسترسی به اطلاعات داشته‌اند، برخی متغیرها را مورد توجه قرار داده‌اند که برخی از آنها معنادار بوده است.

مهم‌ترین نتایج حاصل از این تحقیقات این بود که متغیرهای زیر، بزرگ‌ترین عوامل تاثیرگذار در ارزش ترانسفر بودند: بازی‌های انجام داده در فصل قبل، گل‌های به ثمر رسانده، سن (تا سال مشخصی که به اوج می‌رسد، معمولا اواخر دهه بین ۲۰ تا ۳۰ سالگی)، انتقال داخلی، اندازه باشگاه خریداری کننده که با اندازه استادیوم آن مدل‌سازی شده است، مشارکت باشگاه خریدار در رقابت‌های باشگاهی قاره‌ای. تاثیر اندازه بزرگی باشگاه خریداری‌کننده بازیکن، در پرداخت‌های ترانسفر، شرح می‌دهد چرا باشگاه‌های بزرگ‌تر که در لیگ قهرمانان اروپا شرکت می‌کنند، مبلغ بالاتری به بازیکنان می‌پردازند.

وی رفتار را به‌عنوان یک حالت ریسک گریزی باشگاه‌ها نشان می‌دهد که ممکن است به معنی اجتناب باشگاه‌ها از این امر باشد که چنین کاری را انجام می‌دهند تا بازیکنی را بخرند و از رسیدن وی به حریف جلوگیری کنند. در نهایت با تمام آنچه گفته شد به نظر می‌رسد ارزیابی یک بازیکن بسیار بسیار دشوار باشد. گام بعدی نیز یافتن ناکارآمدی‌های موجود در بازار خواهد بود.

بازار ترانسفر بازیکنان

صدها میلیون دلار دست به دست می‌شود و صدها بازیکن تیم‌های خود را در طول پنجره تابستانی نقل و انتقالات، تغییر می‌دهند اما آیا کسی می‌داند قیمت مناسب یک بازیکن چه میزان است؟در میان تیم‌های لیگ برتر انگلستان، هزاران ساعت کار و کیلووات نیرو صرف شده است تا به این پرسش ساده پاسخ دهد: چطور قیمت واقعی ترانسفر را ارزیابی کرده و در مورد آن قضاوت می‌کنید؟

هر متغیری می‌تواند برای پاسخگویی به این پرسش مورد استفاده قرار گیرد، خواه ملموس باشد یا غیرملموس، عینی باشد یا ذهنی. علاوه بر منابع فراوان اطلاعاتی در مورد عملکرد و نتیجه کاری هر بازیکن، در کنار آن عواملی مانند سن، جایگاه، ملیت، طول قرارداد و ارزش تجاری نیز باید به حساب آیند.

همچنین قدرت خرید بازیکن از سوی باشگاه خریداری‌کننده و هزینه جایگزینی یک همتا برای بازیکن فروخته شده از سوی باشگاه فروشنده و تعدیل این مبالغ با تورم نیز باید مورد محاسبه قرار بگیرند.

مدل‌هایی که در این خصوص پیشنهاد شده است، همواره در حال بهبود هستند، با وجود این برخی باشگاه‌ها احساس می‌کنند که یک سیستم ارزیابی خیلی محکم در فوتبال وجود دارد که البته یک رقم دقیق را محاسبه نمی‌کند، بلکه در عوض خط‌مشی‌ای را تعیین می‌کند که چه حق‌العملی می‌تواند برای مدیری که می‌خواهد هدف خاصی را دنبال کند، منطقی باشد و ارزش اقتصادی واقعی بازیکن در چه حدودی است.

با این حال، بسیاری از فعالان این حوزه می‌دانند که رقم اعلام شده می‌تواند غیرمنطقی باشد. حتی آنتونیو کونته، مربی چلسی نیز به این مساله انتقاد می‌کند و معتقد است: «قیمت‌ها به‌طور کلی بسیار زیاد هستند؛ بازار دیوانه شده است. وقتی سعی کنید یک بازیکن جدید بخرید، هزینه بسیار بالا می‌رود. این ارزش واقعی بازیکن نیست. وضعیت بسیار عجیبی است.»

افرادی که در زمینه فوتبال فعالیت می‌کنند، مدت‌ها است با رشد قیمتی به وجود آمده در نتیجه ثروت نقدی و درآمد فزاینده باشگاه‌های بزرگ اروپا روبه‌رو بوده‌اند و به تازگی نیز تهدید ثروتمندان چینی برای وارد کردن بازیکنان به سوپر لیگ چین به آن افزوده شده است. آنچه مشخص است، این است که در بسیاری از موارد هیچ الگوی مشخصی برای قیمت‌هایی که اعلام می‌شوند، وجود ندارد. به نظر می‌رسد به قول کونته هیچ کس دقیقا در مورد آنچه رخ می‌دهد، یعنی ارزیابی دقیق، مطمئن نباشد.

برای مثال اورتون، بازیکن خط حمله خود روملو لوکاکو را به قیمت ۱۰۰ میلیون پوند معادل ۱۲۶ میلیون دلار ارزش‌گذاری کرده، در حالی که بارسلونا ممکن است همین رقم را برای به خدمت گرفتن مارکو وراتی ایتالیایی از پاری‌سن‌ژرمن بپردازد.

این در حالی است که لوکاکو ۲۴ ساله که فورواردی بلژیکی است با وراتی که بازی‌ساز، خلاق و تکنیکی است اشتراک اندکی دارد. در واقع این دو بازیکن تقریبا هیچ نقطه مشترکی ندارند، اما قیمت تعیین شده برای آنها یکسان است. حتی قیمت برای بازیکنانی که از نظر تئوری قابل مقایسه هستند، نیز علائم واضحی نشان نمی‌دهد.

منچستریونایتد اخیرا ۳۰ میلیون پوند یعنی تقریبا ۳۸ میلیون دلار برای یکی از بازیکنان ارزشمند دفاعی بنفیکا، لیندولف، پرداخت. اما لیورپول همین مقدار را برای ساخو، مدافعی که ۵ سال از لیندولف بزرگ‌تر است و در بیشتر سال گذشته از سوی مربی این تیم، یورگن کلوپ، به‌کار گرفته نشد، خواسته است. تیم ساوت‌همپتون نیز معتقد است دفاعش، ویرژیل ون دایک دو برابر لیندولف و ساخو ارزش دارد.

با این حال به نظر می‌رسد این قیمت‌گذاری تا حدود زیادی بستگی به وزش باد موافق برای آنها داشته باشد. برای مثال، تا چند هفته پیش استوک سیتی برای دروازه‌بان جوان خود مبلغی در حدود ۳۰ میلیون پوند می‌خواست اما پس از موافقت اورتون با تیم ساندرلند برای یک دروازه‌بان جوان دیگر، استوک سیتی رقم درخواستی خود را تعدیل کرد.

این دروازه‌بان همان دروازه‌بان چند هفته پیش است، فقط اینکه او اکنون برای هر تیمی که بخواهد وی را به خدمت بگیرد، بیشتر هزینه خواهد داشت. بازار می‌تواند مقادیر را تغییر بدهد، اما شاید بتواند محیط را هم تغییر دهد. وقتی نیوکاسل به لیگ پایین‌تر سقوط کرد، می‌دانست که باید برخی از دارایی‌های قابل فروش خود را نقد کند و بنابراین دو بازیکن خود محمد سیسوکو و جورجیو وینالدام را فروخت.این باشگاه در ابتدا فکر می‌کرد ۱۵ میلیون پوند برای هر بازیکن، قیمت منصفانه‌ای است.

وقتی رئال مادرید پیشنهاد مبلغی دو برابر آن را داد، نیوکاسل نیز ارزش وی را افزایش داد. وقتی رسانه‌های خبری اعلام کردند که وینالدام ممکن است به ارزش ۲۵ میلیون دلار ترانسفر شود، نیوکاسل با وی نیز همین کار را کرد. هر دو بازیکن به زودی جدا می‌شدند، اما هر یک قیمت جدیدی پیدا کرده بودند.

هرچند این یک مثال افراطی است، اما در بسیاری از باشگاه‌ها قیمت‌گذاری بیشتر از روی غریزه و احساس آنها انجام می‌شود. ایگلی تاره، مدیر ورزشی باشگاه ایتالیایی لاتزیو، عوامل بسیار دیگری را نیز در این باره دخیل می‌داند و به مواردی همچون سن، اهمیت برای تیم و کیفیت بازی آنها در فصول گذشته نیز اشاره می‌کند، اما همچنین می‌گوید که فیلتر نهایی «دانش و درک بازار ترانسفر» است.

مدیر ورزشی ولفسبورگ، الاف ربه نیز می‌گوید که هر باشگاهی روش خود را در مورد هزینه‌کردن برای یک بازیکن دارد و این می‌تواند با باشگاه‌های دیگر متفاوت باشد. هنری استات، بنیان‌گذار موسسه «تکنولوژی تصمیم» که کارش مشاوره تحقیقاتی دادن به برخی از تیم‌ها است، می‌گوید: «ما مدل‌هایی برای ارزیابی بازار ساخته‌ایم.

اما هنوز حقایق مشاهده نشده زیادی در این بحث وجود دارد.» او و تیم آکادمیکش بر ارائه «قیمتی با رقم منطقی» تمرکز دارند، ایده‌ای که بگوید یک بازیکن چقدر می‌تواند ارزش داشته باشد.

آنها با استفاده از اطلاعات برای ایجاد سیستمی قابل اطمینان که بازیکنان را بر اساس مواردی همچون توانایی رتبه‌بندی می‌کند، می‌توانند اثر بیرون کشیدن یک بازیکن از یک تیم و جایگزینی وی با عضوی دیگر را بررسی کنند که بر اساس احتمال اجتناب از سقوط به دسته‌های پایین‌تر، انتخاب شدن برای رقابت‌های اروپایی یا جایگاه تیم در پایان فصل در لیگ، متغیر باشد.

این کار به نوعی قیمت تعیین می‌کند. اسلات در ادامه می‌گوید: «قیمت بازاری با تمایل به خرید و فروش تعیین می‌شود. اما در کل افراد پول کمتری برای بازیکنان باشگاه‌های کوچک‌تر می‌پردازند.» با این حال استات، کارش را تعیین قیمت نمی‌داند و آن را به مذاکرات تیم‌ها واگذار می‌کند. وی توصیه‌اش را در این نکته می‌داند که «اگر شما بتوانید بازیکنی را با پول کمتری به خدمت بگیرید، باید این کار را بکنید. اما اگر مجبور باشید بیشتر بپردازید، شاید نباید این کار را بکنید.»

 

درآمد بیشتر یا کاهش کارآیی؟

در سال ۲۰۱۴، پیش از آغاز رقابت‌های لیگ برتر انگلستان در روز ۱۶ آگوست، برخی کارشناسان لیورپول را شانس پنجم قهرمانی این لیگ در نظر می‌گرفتند. سال پیش از آن، این تیم در رده دوم انگلستان قرار گرفته بود.

دلیل اصلی این بدبینی آن بود که در طول تابستان این تیم بازیکن خود لوئیس سوآرز را که ستاره این تیم محسوب می‌شد، به مبلغ ۷۵ میلیون پوند معادل با ۱۲۴ میلیون دلار آن زمان به بارسلونا فروخته بود. این موضوع موجب شد او در آن هنگام، عنوان سومین قرارداد گران‌قیمت در تاریخ فوتبال را به خود اختصاص دهد.

سرمربی لیورپول در آن زمان، برندان راجرز، احتمالا انتخاب اندکی در این زمینه می‌توانست داشته باشد: مدتی بود که آقای سوآرز مشتاق به رفتن بود. اما تاریخ می‌گوید حتی وقتی باشگاه‌ها چنین ثروت‌های به دست آمده از محل فروش بازیکنان ستاره خود را وارد تیم‌های خود کرده و با آن سرمایه‌گذاری مجدد می‌کنند، همچنان برای جایگزینی بازیکنان بسیار سطح بالا مشکل وجود دارد.

برخی از محققان با استفاده از نظریه بازی‌ها به نقل و انتقالات کلان بین باشگاه‌های انگلیسی نگاهی انداخته‌اند تا بتوانند به درکی از این موضوع دست یابند که فروش یک دارایی ارزشمند چه اثری بر آینده یک باشگاه خواهد داشت.

این محققان همچنین به ارزیابی راه‌هایی پرداخته‌اند که باشگاه‌های فروشنده، درآمد به دست آمده ناشی از انتقال بازیکن را دوباره سرمایه‌گذاری می‌کنند. جدول زیر تغییر در میانگین امتیازات لیگ برتر انگلستان را برای باشگاه فروشنده در دو فصل قبل و پس از بزرگ‌ترین انتقالات در باشگاه‌های لیگ برتر نشان داده است.

چند قرارداد گران‌قیمت مانند انتقال خوآن ماتا از چلسی به منچستر یونایتد نیز در این زمینه در نظر گرفته شده‌اند. همچنین این محققان نگاهی به تغییر در میزان کلی صورتحساب پرداخت دستمزد انداخته‌اند، زیرا تحقیقاتی که در گذشته انجام شده بودند، نشان می‌دادند که ارتباط بین دستمزد و جایگاه تیم‌ها در لیگ در بلندمدت به شدت مثبت بوده و حدود ۹۰ درصد است.

نگاهی به این نمودار نشان می‌دهد که در بیشتر موارد (تقریبا دو سوم تیم‌های مورد بررسی در این تحقیق) با فروش ستارگان در تیم‌های مختلف، هرچند بازیکنان جدیدی خریداری شده و دستمزدهای پرداختی بالاتر رفته‌اند؛ اما با از دست رفتن ستارگان، امتیازات کسب‌شده از سوی این تیم‌ها در فصول بعد از فروش، نسبت به زمانی که این بازیکنان سرنوشت‌ساز را در اختیار داشتند، کاهش یافته است.

برای مثال، اگر بخواهیم یک نمونه موردی را بررسی کنیم، لیورپول پیش‌تر نیز دچار این وضعیت شده بود. در سال ۲۰۱۱ این تیم یکی دیگر از ستارگان خط حمله خود، فرناندو تورس را به مبلغ ۵۰ میلیون پوند به چلسی فروخت. این باشگاه کمی بعد و با پایان فصل بعد ۲۰ امتیاز کمتر نسبت به فصل قبل کسب کرده بود.

این امر به رغم آن بود که این پول مجددا در باشگاه سرمایه‌گذاری شده و حداقل در تئوری به نظر می‌آمد که تیم قوی‌تر شده باشد. شاهد این رویداد هم بالا رفتن صورتحساب دستمزد به مبلغ ۳۰ میلیون پوند بود. این تیم که با جادوی فرناندو تورس در پایان فصل به رتبه دوم دست یافته بود، بدون او به رتبه‌های ششم و سپس هشتم سقوط کرد.

این باشگاه فورا ۳۵ میلیون پوند از حق‌العملی را که از فروش تورس به دست آورده بود، صرف خرید یک بازیکن گلزن جایگزین کرد و اندی کارول را از نیوکاسل به خدمت گرفت. در اینجا باز هم یک سوال باقی می‌ماند و آن هم مواقعی است که جایگزینی ستاره‌ها رخ می‌دهد.

شکی در این وجود ندارد که هزینه خرید بازیکن از نیوکاسل با تورم مواجه شده بود؛ زیرا باشگاه نیوکاسل می‌دانست که لیورپول به‌طور ناگهانی دسترسی به مقادیر زیادی پول نقد پیدا کرده است. آقای کارول نیز محبوب هواداران بود اما عملکرد وی و سبک بازی‌اش مناسب با سیستم این تیم نبود. وی پیش از انتقالش، در لیگ تنها ۶ گل برای این باشگاه به ثمر رسانده بود.

استون‌ویلا نیز در سال ۲۰۱۰ و به دنبال فروش جیمز میلنر به منچسترسیتی اوضاع ناخوشایندی را تجربه کرد. میلنر پیش از اینکه به مبلغ ۲۶ میلیون پوند فروخته شود، این تیم را از مرکز میدان رهبری و هدایت می‌کرد. استون‌ویلا یک بازیکن میانی دیگر به نام استیفن ایرلند را به خدمت گرفت تا این فروش را تا حدودی جبران کند.

پس از آن، ۶ ماه بعد، بیشتر پولی را که از این نقل و انتقال به دست آورده بود، صرف این کرد تا دارن بنت را که یک مهاجم بود، به خدمت بگیرد. با این وجود، همانند لیورپول این اشتباه آنها با جایگزینی فردی در پست مشابه جبران نشد. ایرلند ثابت کرد که قابلیت دفاعی کمتری دارد و این تیم گل‌های زیادی دریافت کرد.

این در حالی بود که بنت، نمی‌توانست به اندازه هزینه‌ای که برای وی شده بود، مثمر ثمر باشد. با تمام این مباحث، صورتحساب دستمزد باشگاه ثابت بود و به‌طور میانگین، دو فصل بعد ۲۰ امتیاز کمتر کسب کرد.

فروش فوروارد تاتنهام هاتسپر، دیمیتار برباتف به منچستر یونایتد در سال ۲۰۰۸ موفق‌تر بود. این تیم با ۳۱ میلیون دلاری که دریافت کرد، سه بازیکن فوروارد را به خدمت گرفت: ر.من پاولوچنکو، جرمین دفو و رابی کین. دو مورد آخر پیش‌تر برای این باشگاه در لیگ بازی کرده بودند اما پاولیوچنکو به تازگی به لیگ آمده بود و در نتیجه خطرات بالاتری داشت. از این سه نفر، تنها دفو موفقیتی به دست نیاورد، اما باشگاه شانس‌های جایگزینی گل‌های برباتف را با گروهی از افراد خط حمله جبران کرد.

افزایش صورتحساب دستمزد حدود ۳۲ درصد، بیش از افزایش امتیازات یعنی ۱۴ درصد بود اما گویای اتفاقی مثبت بود. با این حال، این یک استراتژی نیست که همواره جواب بدهد. این باشگاه در سال ۲۰۱۳ و پس از فروش گرت بیل به رئال مادرید و دریافت مبالغی هنگفت، سعی کرد تا این راهکار را تکرار کند.

مبلغ ۹۰ میلیون پوندی که این تیم دریافت کرد به آن کمک کرد تا نیمی از بازیکنان جدیدش را بخرد. با این وجود، در مجموع بسیاری از بازیکنان جدید چندان مناسب عمل نکردند.

اثر فروش یک بازیکن ستاره محدود به باشگاه فروشنده نمی‌شود. از سوی دیگر این خطر وجود دارد که رقیبی قدرتمند به وجود بیاید. برای مثال، فروش رابین فن پرسی هلندی به مبلغ ۲۴ میلیون یورو در سال ۲۰۱۲ از آرسنال یکی از این موارد بود. روی کاغذ، این معامله خوبی برای توپچی‌ها به نظر می‌رسید.

این پول برای یک بازیکن مستعد آسیب دیده، به رغم خوب بودن این فوتبالیست، زیاد به نظر می‌آمد. در واقع، این تیم بدون او امتیازات بیشتری به دست آورد و رتبه چهارم خود را در لیگ انگلستان حفظ کرد. با این حال، فروش وی به حریف آرسنال یعنی منچستریونایتد، منجر به کمک به یونایتد برای فتح لیگ شد. شمار اندکی از هواداران آرسنال این انتقال را به‌عنوان یک گام مثبت تلقی کردند.

اطلاعات نشان داده شده در اینجا گویای این هستند که از کامل بودن بازار دور هستیم. نمونه کوچک است و بحث زیادی پیرامون آمارهای آن وجود دارد. هزینه یک بازیکن فوتبال بیش از آن چیزی است که منعکس‌کننده توانایی فردی وی باشد، بلکه چیزهای دیگری مانند سن، طول قرارداد و ناامیدی باشگاه از خریدهایش را نیز به حساب می‌آورند.

حتی بیش از این، عملکرد یک باشگاه می‌تواند در نتیجه تغییر مربی تحت تاثیر قرار بگیرد. با این وجود منصفانه به نظر می‌رسد اگر بگوییم که باشگاه‌ها وضعیت بهتری پیدا می‌کنند، اگر توانایی آن را داشته باشند که ستاره‌های خود را حفظ کنند، تا اینکه آنها را به فروش برسانند و درآمد حاصل شده از آن را صرف بهبود کلی تیم کنند. فوتبالیست‌هایی که توانایی تغییر بازی‌ها را آن هم به تنهایی دارند، تقریبا غیر‌قابل جایگزین به‌نظر می‌رسند.

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

نقشه سفر؛ راهی موثر برای جذب استعدادهای برتر

[ad_1]

چگونه برای جویندگان کار یک تجربه فوق‌العاده خلق کنیم؛

این روزها به دلیل از بین رفتن مرزهای جغرافیایی و افزایش رقابت شرکت‌ها برای جذب نیرو، استخدام نیروی کار با استعداد دیگر مثل گذشته آسان نیست. کسانی که در حوزه بازاریابی فعالیت می‌کنند، حتما با طراحی «نقشه سفر مشتری» آشنا هستند. به باور بازاریابان، مراحلی که مشتری طی می‌کند، از خرید محصول تا دریافت خدمات پس از فروش، مانند سفری است که از نقطه‌ای آغاز شده و در نقطه‌ای پایان می‌یابد.

به گزارش عطنا، مقاله آری کوپولوس Ari Kopoulos که مریم مرادخانی آن را ترجمه کرده است در روزنامه دنیای‌اقتصاد منتشر شده است. این نوشته در ادامه می‌آید:

تمام تلاش بازاریابان این است که سفری خوشایند و بی‌دردسر را برای مشتریان رقم بزنند. طراحی نقشه مشتری، فرآیندی نام آشنا و حائز اهمیت است. اما جویندگان کار چطور؟ آیا آنها نیز به یک نقشه نیازمندند؟ جواب این سوال مثبت است. از آنجا که طی سال‌های اخیر فرآیند جذب نیرو بیش از پیش چالش‌برانگیز شده است، طراحی یک نقشه برای جویندگان کار نیز می‌تواند مفید باشد.

سفر جویندگان کار شامل چند مرحله است. عملکرد شرکت شما در هر یک از مراحل این سفر چگونه است؟ کارکنان فعلی شما شرکت را چگونه ارزیابی می‌کنند، مثبت یا منفی؟ آیا دیگران شرکت شما را به‌عنوان محیطی مناسب برای کار به دوستان و همتایان خود معرفی می‌کنند؟ تجربه‌ کارمند چیست؟ دارای چه ویژگی‌هایی است؟

جویندگان کار پس از آنکه درباره شرکت شما تحقیق می‌کنند و فرآیند جذب نیرو را پشت سر می‌گذارند، درباره شما چه قضاوتی می‌کنند؟ تنها در صورتی می‌توانید به این سوالات پاسخ دهید که تجربه جویندگان کار و کارکنان را به‌صورت یک نقشه ترسیم کنید.

تصمیم‌گیری‌ ما به چه عواملی بستگی دارد؟

این روزها عوامل مختلفی در تصمیم‌گیری‌های ما تاثیر دارند؛ مثل ویژگی‌های شخصیتی، سوگیری‌های شناختی، انگیزش‌های ناگهانی و سایر عوامل. در یک دنیای بی‌عیب و نقص، می‌توانستیم انتظار داشته باشیم که منطق ما بر تمام نیروها غالب شود و با در نظر گرفتن منافع شخصی، پیشرفت شغلی، ملاحظات مالی و سایر پیامدها تصمیمی عاقلانه بگیریم. اما متاسفانه، انسان‌ها معمولا به غرایز درونی خود توجه می‌کنند و عقاید، قضاوت‌ها، فشار اطرافیان و تفکرات خوش‌بینانه یا غیرواقعی را در تصمیمات خود دخالت می‌دهند.

پروفسور «دنیل کانمن» استاد دانشگاه پرینستون، با تحقیقاتی در رابطه با نحوه تصمیم‌گیری انسان در عرصه «روانشناسی‌قضاوت» انقلابی به پا کرد و نهایتا موفق به دریافت جایزه نوبل شد. او و همکارش «آموس تورسکی»، حقایقی را در رابطه با فرآیند تصمیم‌گیری فاش می‌کنند:

مردم به دو روش تصمیم‌‌گیری می‌کنند: برخی بر اساس منطق و برخی دیگر براساس سوگیری‌های درونی و غریزی.

روزانه هزاران تصمیم بر اساس احساسات گرفته می‌شوند.

ما غرق در مفروضات اشتباهیم که روانشناسان نام آن را «سوگیری شناختی» می‌گذارند.

ذهن ما غالبا برای تصمیمات جانبدارانه توجیه منطقی پیدا می‌کند.

سفر جویندگان کار غالبا شامل تصمیمات بسیاری است که بر اساس سوگیری‌های شناختی اتخاذ می‌شوند، بنابراین باید نقشه تجربه کارکنان را به همان شکلی ترسیم کنید که بازاریابان، نقشه سفر مشتری را طراحی می‌کنند. درک آنچه کارجویان تجربه می‌کنند و آگاهی از نقاط تماس با مشتری، به شرکت‌ها کمک می‌کند فرآیندهای جذب نیرو را اصلاح و نظر استعدادهای برتر را جلب کنند (نقاط تماس به تمامی راه‌های ارتباطی کارجویان و سازمان گفته می‌شود).

جادوی برندسازی

یکی از عوامل اصلی جلب نظر کارجویان، برندسازی است. آمار و ارقام نشان می‌دهد که برندسازی، اولویت اصلی ۵۶ درصد آژانس‌های کاریابی است و حدود ۷۵ درصد جویندگان کار، پیش از آنکه برای شغلی درخواست بدهند، درباره برند مربوطه تحقیق می‌کنند. آنها در ۶۲ درصد مواقع از شبکه‌های اجتماعی برای تحقیقات استفاده می‌کنند.

بنابراین از شبکه‌های اجتماعی غافل نشوید. شهرت و اعتبار سازمان در دنیای مجازی و واقعی و فرآیندهای جذب نیرو نیز از جمله عواملی هستند که برای کارجویان حائز اهمیتند. هرچه فرآیندها ساده‌تر باشند، بهتر است.

ترسیم نقشه تجربه

ترسیم نقشه تجربه یعنی تجزیه و تحلیل تعاملات میان مردم و شرکت‌ها. طراحی سفر مشتری یکی از اصلی‌ترین گرایش‌های بازاریابی در تمام کسب‌وکارهایی است که محصولات خود را به صورت آنلاین می‌فروشند.

ترسیم تجربه را با عناوین دیگری نیز می‌شناسند، مثل مدیریت تجربه، طراحی خدمات و طراحی تجربه مشتری. اما تمامی این عناوین اساسا برای اشاره به یک فرآیند به‌کار می‌روند فرآیند ترسیم سفر مشتری در فضای مجازی از طریق کانال‌های مختلف.

این عناوین معمولا برای اشاره به مشتریان، صاحبان سهام و کمیته‌های خرید به‌کار می‌روند. اما می‌توانید از آنها برای اشاره به کارکنان و کارجویان نیز استفاده کنید.یک جوینده کار ممکن است پیش از پذیرش شغل پیشنهادی، از طریق ده‌ها کانال ارتباطی و تحقیقاتی آنلاین با شرکت ارتباط برقرار کند.

تحقیقات در شبکه‌های اجتماعی، تماس‌های غیر رسمی، بازدید از وب‌سایت شرکت، مطالعه مجلات تخصصی و مرور رتبه‌بندی‌ها، گزارش‌ها و نظرهای مردم و کارکنان سابق از جمله این روش‌ها هستند. برخی جویندگان کار درباره محصولات شرکت، زنجیره تامین، مفاهیم و ایده‌های اولیه و سایر جزئیات نیز تحقیق می‌کنند.

آنها پس از تحقیقات، فرآیندهای درخواست شغلی، پذیرش سازمانی (Onboarding)، آموزش شغلی و سایر فرآیندها را طی می‌کنند. هرکدام از این مراحل یا نقاط تماس می‌توانند تجربه‌ای تلخ یا شیرین برای مشتری خلق کنند از این رو، ترسیم تجربه مشتری باید بخشی از استراتژی جذب نیروی سازمان‌ها باشد.

از دریچه چشم دیگران به مسائل نگاه کنید

فراموش نکنید در هر یک از فرآیندهای بازاریابی و جذب نیرو از زاویه متفاوتی به مسائل نگاه می‌شود. در حوزه مشتری، با انجام اقدامات و ایجاد کانال‌های ارتباطی می‌توانید بهترین تجربه را برای مشتریان فراهم کنید.

جویندگان کار نیز برای ارتباط با شرکت‌ها ترجیحات خاص خودشان را دارند. اگر سلایق و ترجیحات آنها را در نظر نگیرید، برای کار به سراغ سایر شرکت‌ها می‌روند. بهترین اقدامات برای جذب نیرو اقداماتی هستند که منعکس‌کننده توانایی و کارآمدی شما در مدیریت کارکنان‌ باشند.

اگر قصد دارید نحوه برخورد با کارمندانتان را به کارجویان نشان دهید، باید بتوانید با هر سه گروه، یعنی کارکنان، کارجویان و مشتریان به یک شکل رفتار کنید و میان آنها فرق نگذارید. به همین علت است که تجربه کارکنان حائز اهمیت است.

ارتباط میان سفر مشتری و تجربه کارمندان

همان‌طور که ذکر شد، مشتریان، کارکنان و جویندگان کار در تعامل با شرکت‌ها مراحلی را طی می‌کنند که درست شبیه یک سفر است. می‌توانید نقشه این سفرها را ترسیم کنید. یکی از بهترین الگوها برای ترسیم نقشه سفر کارجویان، استفاده از نقشه سفر مشتری است.

در هر مرحله‌ای از این فرآیند، بکوشید تا تصویر خوشایند، قابل درک و جذابی از شرکت، محصولات و خدماتش ارائه دهید. برای کسب تجربه در زمینه طراحی نقشه، می‌توانید ابتدا نقشه سفر کارکنان را ترسیم کنید. هر یک از نقشه‌هایی که ترسیم می‌کنید، می‌تواند روی دیگری تاثیر بگذارد، پس بهتر است استراتژی طراحی شما جامع باشد.

مزایای طراحی نقشه سفر کارجویان

طراحی یک نقشه که تجربه کارکنان را به تصویر می‌کشد به کارکنان منابع انسانی، به‌ویژه آن افرادی که در واحد استخدام فعالیت می‌کنند، کمک می‌کند تا خطرات و فرصت‌هایی را که در فرآیندهای جذب نیرو نهفته‌اند، شناسایی کنند. با ترسیم یک نقشه می‌توانید حوزه‌هایی را که نیازمند تغییرند شناسایی کرده و با اعمال این تغییرات، توجه استعدادهای برتر را جلب کنید. سایر مزایای طراحی نقشه از این قرارند:

شناسایی تغییرات داخلی لازم برای ایجاد یک تجربه بهتر برای کارکنان و بهبود برنامه‌های رجوع به آنها، افزایش شهرت و اعتبار برند در دنیای واقعی و مجازی به‌منظور بهبود تجربه مشتریان، افزایش نرخ موفقیت واحد منابع انسانی و کاهش هزینه‌های استخدام، یکپارچه‌سازی اقدامات شرکت برای ایجاد یک تجربه آسان و بی‌دردسر برای جویندگان کار، استفاده از تکنولوژی به‌منظور ساده‌سازی فرآیندها، افزایش مشارکت کارکنان و صاحبان سهام در فرآیندهای جذب نیرو، شناسایی نقاط تماس یا کانال‌هایی که ممکن است ذهنیت جویندگان کار نسبت به شرکت را منفی کنند، تشخیص اینکه ارزیابی و بررسی رزومه کارکنان در کدام واحدها باید با دقت بیشتری صورت پذیرد و بازبینی و طراحی مجدد استراتژی جذب نیرو بر اساس تجربه کارجویان.

 

عناصر طراحی نقشه سفر کارجویان

یک جوینده کار در حین سفر خود بارها با شرکت مربوطه تماس برقرار می‌کند: طراحی یک نقشه که این سفر را از ابتدا تا انتها به تصویر می‌کشد به شما کمک می‌کند حوزه‌هایی را که به اصلاحات بنیادین نیاز دارند، شناسایی کنید تا جویندگان کار به دلایلی چون سوءتفاهم، پیچیدگی مراحل جذب نیرو یا اطلاعات ناقص، این فرآیند را نیمه‌کاره رها نکنند. برای ترسیم این نقشه باید این نکات را در نظر داشته باشید:

شناسایی زاویه دید کاندیدای ایده‌آل: شما احتمالا از کارمند آینده خود تصویری ایده‌آل در ذهن دارید. هر بار که برای جذب نیرو اقدام می‌کنید، خودتان را به جای او تصور کنید و از دریچه چشم او به مسائل نگاه کنید. طبیعتا معیار شما برای استخدام پرسنل تعمیر و نگهداری تجهیزات، با استانداردهای شما برای استخدام کارکنان ارشد متفاوت است.

تمرکز بر اهداف کاندیداها: هنگام جذب نیرو صرفا بر رفع نیازهای شرکت تمرکز نکنید. باید در تمام مراحل، اهداف کاندیدا را نیز در نظر داشته باشید. جوینده کار در این لحظه به چه اطلاعاتی نیاز دارد؟ شاید اطلاعات مربوط به حقوق و مزایا یا بیانیه ماموریت سازمان.

ترسیم نقاط تماس: نقاط تماس، تک تک نقاطی هستند که در آنها میان جوینده کار و سازمان تعاملی صورت می‌گیرد. هر کدام از این تعاملات در یک زمان مشخص و در یکی از کانال‌های آنلاین اتفاق می‌افتند. نقطه تماس می‌تواند بازدید از وب‌سایت شرکت برای آشنایی بیشتر با برند مربوطه یا پر کردن یک فرم درخواست پس از دیدن آگهی باشد.

تعیین لحظات حساس: لحظات حساس و تعیین‌کننده در واقع همان نقاط تماس مهم و حیاتی هستند. تصمیمات مهم در این لحظات گرفته می‌شوند. از جمله این لحظات، تماس مستقیم از طریق ایمیل، درخواست شغلی و مصاحبه هستند. این لحظات می‌توانند در صفحه وب‌سایت شرکت و شبکه‌های اجتماعی اتفاق بیفتند.

مراحل ترسیم یک نقشه سفر برای کارجویان

موفقیت در این راه مستلزم تعامل با صاحبان سهام، تبادل نظر و کسب اطلاعات از آنهاست. باید بتوانید با مدیران اجرایی، مدیران واحدها، کارکنان منابع انسانی و واحد بازاریابی مشورت کنید و دیدگاه‌ها و پیشنهادهایشان را بشنوید. می‌توانید از ابزارهای طراحی آنلاین استفاده کنید یا از یک مشاور حرفه‌ای بخواهید تا شما را در تمامی مراحل راهنمایی کند. یا خودتان دست به‌کار شوید و این مراحل را اجرا کنید:

۱.کاندیدای خود را انتخاب کنید: باید دقیقا بدانید که به دنبال طراحی نقشه سفر برای کدام دسته از کاندیداها هستید. هرچه کاندیدا را دقیق‌تر و با ذکر جزئیات توصیف کنید، نتیجه بهتری خواهید گرفت.

۲.نتایج تحقیقات و پیشنهادها سهامداران را جمع‌آوری کنید: با رجوع به تجزیه و تحلیل‌های دیجیتال، تاریخچه استخدام‌ها، مطالعات مربوط به تجربه کارمندان و نظرخواهی از سهامداران به گنجینه ارزشمندی از اطلاعات دست پیدا می‌کنید. معمولا در این مواقع از مدیران تیم‌ها غفلت می‌شود، درحالی‌که دیدگاه‌ها و نظرات آنها بسیار ارزشمند است.

۳.ویژگی‌های فرد یا گروه ایده‌آل خود را مشخص کنید: انسان‌ها منحصربه‌فرد هستند، پس همیشه نمی‌توانید ویژگی‌های مورد نظر خود را تعریف کنید اما می‌توانید تصویر یک کارمند ایده‌آل را برای خودتان ترسیم کنید. او را با ذکر جزئیات شرح دهید. این به شما کمک می‌کند تا کاندیداهایی را انتخاب کنید که پتانسیل بیشتری دارند.

۴.مراحل سفر را به‌طور دقیق مشخص کنید: طی فرآیند استخدام، جویندگان کار مراحل مختلفی را پشت سر می‌گذارند. بنابراین باید تک‌تک این مراحل را مشخص کنید تا بتوانید نقشه را طراحی کنید. این مراحل از این قرارند:

* ببینید که جوینده کار برای اولین بار کجا و چگونه با شرکت شما آشنا شده است.

* از شبکه‌های اجتماعی استفاده کنید و تصویری خوشایند از برند خود ترسیم کنید.

* برای جذب نیرو استراتژی تعیین کنید.

* به جای جمع‌آوری منفعلانه اطلاعات، مطالعه و تحقیق کنید.

* کاندیداهای دارای پتانسیل و قابلیت را شناسایی کنید.

* از گزینه‌های برتر دعوت به عمل آورید.

* قرار مصاحبه حضوری بگذارید.

* به کاندیداهای منتخب، پیشنهاد کار دهید.

سایر نکاتی که باید در نظر گرفت عبارت است از:

اهداف شغلی کاندیدای ایده‌آل خود را بشناسید: جوینده کار در هر یک از مراحل جذب نیرو اهدافی را دنبال می‌کند. مثلا در اولین تماس، او احتمالا می‌خواهد بداند که آیا این شرکت معتبر است یا شغل مربوطه پردرآمد است یا خیر. به مرور که پیش می‌رود، اهداف دیگری نیز پدیدار می‌شوند. باید از اهداف تک تک کارجویان در هر یک از مراحل باخبر شوید.

نقاط تماس را شناسایی کنید: برای برقراری ارتباط با کاندیدا و تعامل با او از چه کانال‌هایی می‌توانید استفاده کنید؟ چگونه می‌توانید نیازهای کاندیدا را در هر یک از مراحل تامین کنید؟ منظور ما نیازهای منطقی و واقعی نیستند، بلکه محرک‌های آنی و معمولا نامعقولی هستند که در تصمیم‌گیری‌های ما تاثیر می‌گذارند. از داده‌ها استفاده کنید تا به بینش برسید: داده‌ها و تجزیه و تحلیل‌ها به شما و همکارانتان کمک می‌کنند تا حقایق مربوط به تجربه یک کارجوی متوسط را کشف کنید.

نقشه را به‌صورت گرافیکی ترسیم و ارائه کنید: ارائه یک تصویر نقاشی شده از سفر کارجویان از این نظر حائز اهمیت است که کمک می‌کند تا فرآیند جذب نیرو را به خاطر بسپارید و بتوانید این نقشه را به سایر سهامداران ارائه کنید. برندسازی موثر، یکپارچه‌سازی شبکه‌های اجتماعی و ترسیم نقشه، هر سه بر درآمد نهایی سازمان تاثیرگذارند و به شما کمک می‌کنند استعدادهای برتر را جذب و حفظ کنید. در بازار کار رقابتی امروز، ترسیم نقشه سفر، یک ضرورت است.

منبع: EmployeeConnect

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

روش‌هایی برای بازاریابی و فروش اپلیکیشن

[ad_1]

مدیران بخوانند؛

اپلیکیشن نوعی نرم‌افزار کامپیوتر است که برای استفاده کاربر نهایی استفاده می‌شود. اکثر نرم‌افزارهایی که روزانه استفاده می‌کنیم، شامل این تعریف می‌شوند. انتظار می‌رود میزان دانلود اپلیکیشن تا سال ۲۰۲۰ با نرخ رشد ۸/ ۱ برابری به ۳۷۸ میلیارد بار برسد.

به گزارش عطنا به نقل از روزنامه دنیای اقتصاد، گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها در سال‌های اخیر به محبوب‌ترین ابزارهای شخصی و همراه در سراسر دنیا تبدیل شده‌اند. اما این ابزارهای هوشمند، محبوبیت خودشان را مدیون اپلیکیشن‌های متنوع و متفاوتی هستند که برای آنها ارائه شده‌اند.

در ایران نیز سالانه حدود ۷۰ هزار اپلیکیشن تولید می‌شود که تعدادی از این اپلیکیشن‌ها در بازار توفیق چندانی پیدا نمی‌کنند. تغییر و تحولات صورت گرفته در بازار اپلیکیشن ما را به این نقطه می‌رساند که حرکت از تولیدمحوری به سوی بازارمحوری با حرکت سریع در حال چرخش است.

یکی از دلایل عدم موفقیت این اپلیکیشن‌ها در بازار عدم توجه به اندازه بازار است. منظور از اندازه بازار، خرید ریالی یک محصول یا خدمت در یک بازه زمانی، مثلا یک‌سال در یک کشور است. بیل گیتس در این زمینه می‌گوید: «فرق است بین کارآفرینی که وقتی می‌پرسند اندازه بازار محصولات شما چقدر است می‌گوید اوه! خیلی زیاد و کارآفرینی که می‌گوید اندازه بازار محصولات و خدماتی که در آن فعالیت می‌کنیم، یکصد میلیون دلار است.»

از دیگر توصیه‌های متخصصان بازاریابی به تولیدکنندگان اپلیکیشن عبارت است از:

۱.بازار را بررسی و تحلیل کنید: درست مانند هر کسب‌وکار دیگری، موفقیت شما در گرو درک صحیح و تحلیل درست از بازار نهفته است. اپ استور و گوگل پلی و کافه بازار مهم‌ترین بازارهای نرم‌افزاری هستند که در این زمینه پیش رو دارید. بهترین راه برای درک اپ‌استور اپل و کافه بازار و… نگاه کردن به فهرست‌های پرفروش‌ترین و برترین برنامه‌های رایگان، برترین برنامه‌های در حال رشد و… است. اپل قادر به ارائه‌ چنین فهرست‌هایی در هر یک از دسته‌بندی‌های مورد علاقه شما است.

بهتر است این آمار و ارقام را به‌طور مرتب بررسی کنید و موارد مهم را در دفترچه یادداشت‌تان بنویسید. انجام چنین کاری در درازمدت شما را از برنامه‌های موفق، طرح‌های محبوب و بازاریابی پیرامون مدل‌های گوناگون قیمتی آگاه می‌سازد. باوجود اینکه انجام این کار دشوار به نظر می‌رسد، انجام تحقیقات بسیار ساده بوده و هزینه خاصی هم ندارد.

۲.سازگاری ایده‌های نو با برنامه‌های موفق: از کجا می‌دانید برنامه‌ شما مورد توجه بازار قرار می‌گیرد؟ بهتر است برای چنین کاری به جدول برترین برنامه‌ها نگاهی بیندازید. آیا برنامه‌هایی نظیر آنچه قصد تولیدش را دارید، در آنجا فهرست شده است؟ اگر بله، این پتانسیل وجود دارد که برنامه‌ای موفق داشته باشید و اگر این طور نیست، باز هم به نگاه کردن ادامه دهید. به همین سادگی.

۳.تجربه‌ کاربر را در برنامه خود طراحی کنید: حال زمان آن فرارسیده تا تجربیات خود را به ماهیتی قابل لمس تبدیل کنید. برای تبدیل درست ایده‌ها، پیشنهاد می‌شود آن را روی کاغذ بکشید. گرچه ممکن است برخی ترجیح دهند از ابزارهای دیجیتال نظیر برنامه فتوشاپ یا Draft استفاده کنند. هر روشی که با آن راحت‌تر هستید را برگزینید. این روش بهترین راه برای ارائه جزئیات مربوط به برنامه‌نویسان است.

هر چه توضیحات واضح‌تری ارائه کنید، در زمان کار با برنامه نویسان با مشکلات و سوءتفاهم‌های کمتری مواجه می‌شوید. هدف، انتقال صحیح معانی و اهداف کلی کار به‌گونه‌ای است که در نهایت منجر به تولید برنامه‌ای کاربردی شود.

۴.برنامه‌نویسان توانمند را به‌ کارگیرید: پیدا کردن و به‌خدمت گرفتن نخستین برنامه‌نویس، کاری دشوار و گاه زمانبر است، اما بکوشید این زمان را با دقت صرف کنید. یافتن افراد توانمند شما را از تأخیرهای ناخواسته در حین کار دور کرده و روند توسعه برنامه را تسریع می‌کند و به مراتب از هزینه‌ها خواهد کاست. بهتر است همیشه به دنبال افراد با استعداد جدید باشید و آنها را در گروه خود جای دهید.

۵.آزمایش برنامه: زمانی که برای آزمایش برنامه صرف می‌کنید بسیار مهم است چرا که روند استفاده‌ کاربر نهایی از برنامه را به چشم خواهید دید. ممکن است کاربران سوالاتی در ذهن داشته باشند، سوالاتی که به ذهن شمای توسعه‌دهنده خطور نمی‌کند. این موارد نیز بسیار مهم و حائز اهمیت است. طرح‌های اولیه‌ تهیه برنامه را کنار بگذارید و بکوشید تمامی جوانب کار را به خوبی بسنجید. هرگز تصور نکنید ممکن است بخشی از برنامه به‌دلیل آنکه قبلا خوب کار می‌کرده از آزمایش مبرا است. باید تمامی بخش‌های برنامه را همیشه کنترل و بررسی کنید؛ به‌خصوص پیش از انتشار نهایی محصول. نباید روند آزمایش برنامه تنها به شما محدود شود. ممکن است این برنامه تنها برای شما قابل فهم باشد اما برای سایرین چنین نباشد. از هرکسی که می‌شناسید کمک بگیرید تا برنامه‌ای خوب داشته باشید.

۶.برای برنامه خود بازاریابی کنید: اپ استور، کافه بازار و…مملو از برنامه‌های عالی و کاربردی است. پس برای کسب موفقیت نیاز به تبلیغات و بازاریابی برای برنامه‌تان دارید. برای بازاریابی موفق، لازم است به چندین حوزه توجه ویژه‌ای داشته باشید. در واقع ابزارهای اولیه‌‌ای که برای موفقیت برنامه‌تان در اختیار دارید، همانا فرصت بازاریابی برای آن است. کار شما از طراحی آیکون برنامه تا انتها و انتشار آن همگی به بازاریابی صحیح بستگی دارد. علاوه‌بر بازاریابی، باید برنامه را با توجه به نیاز مخاطبان و تحرکات رقبا همیشه به روز نگه داشته و تغییرات سازنده‌ای در آن اعمال کرد.

روش‌های فروش اپلیکیشن

۱.یک ویدئو بسازید و به اشتراک بگذارید: ساختن ویدئو یکی از بهترین کارها برای نمایش اپلیکیشن شماست. یک ویدئو از نحوه کار اپلیکیشن تهیه کنید و از طریق شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید. هرقدر ویدئو شما جذاب‌تر باشد، احتمال خرید اپلیکیشن شما بیشتر می‌شود.

۲.نظریات مشتریانتان را درباره اپلیکیشن‌تان منتشر کنید: درج نظر مشتریان سابق و فعلی درباره اپلیکیشن‌تان یک راه برای جذب مشتریان جدید است.

۳.دوره‌هایی برای دانلود رایگان برنامه خود در نظر بگیرید: به این ترتیب می‌توانید کاربران را ترغیب کنید با محیط برنامه شما آشنا شوند؛ موضوعی که برای انتشار برنامه‌های کاربردی حیاتی است. این نسخه رایگان را حداکثر بین تمامی مشتریان احتمالی توزیع کنید. در این نسخه روش‌های تهیه سریع اپلیکیشن کامل را نیز توضیح دهید تا به سرعت در اختیار مشتریان احتمالی‌تان قرار گیرد.

منبع: کتاب بازاریابی و فروش نرم‌افزار فروشگاهی

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع