ظهور آرام بانوی آهنین

[ad_1]

اپوزيسيون تركيه به‌دنبال جايگزينی برای اردوغان است؛

این روزها به نظر می‌رسد که اپوزیسیون ترکیه به دنبال ایجاد آلترناتیوی برای مقابله با رجب طیب اردوغان است؛ شخصیتی که بتواند اردوغان را بالاخره از قدرت کنار بگذارد و اجازه ندهد پس از سال ٢٠١٩ مجدد قدرت را در این کشور در دست بگیرد. به گزارش نشریه تایم، میرال آکسنر یکی از این افراد است. او وزیر سابق داخلی ترکیه است که از او به عنوان یک گرگ یاد می‌کنند.

به گزارش عطنا به نقل از روزنامه اعتماد، هنگامی که ارتش ترکیه قصد داشت در سال ١٩٩٧ قدم‌هایی برای از بین بردن دولت بردارد، او موضع خود علیه رهبران این کودتا را اعلام کرد. ژنرال‌های ارتش عنوان کردند که قانونگذاران جوان را جلوی وزارتخانه‌ها آویزان می‌کنند. او در خصوص این موضوع در سال ٢٠١٣ گفت: من آنچه را که باید انجام می‌دادم، انجام دادم.

در حال حاضر نیز بسیاری از حامیان او امیدوارند که او همان‌گونه که یک‌بار مقابل ارتش ایستادگی و مبارزه کرد، بتواند از مسیر فروپاشی دموکراسی در ترکیه یک سال پس از کودتای نافرجام جلوگیری کند. نشریه تایم در گزارشی در این باره می‌نویسد: آکسنر را باید بانوی آهنین ترکیه نامید که می‌تواند جلوی اردوغان ایستادگی کند. او یک ناسیونالیست قدیمی به حساب می‌آید که به‌شدت مخالف اصلاح قانون اساسی پیشنهادی رجب طیب اردوغان بود که طبق آن بنا شده قانون جدید جایگزین سیستم پارلمانی ترکیه شود و رییس‌جمهور نیز تبدیل به قدرتمند‌ترین شخص ترکیه شود. او به‌شدت مخالف این روند بود. اما در نهایت اردوغان توانست یک پیروزی بسیار نزدیک را در رفراندوم شانزدهم آوریل به دست آورد، اما آکسنر در آن دوره توانست یک کمپین قوی‌ « نه» را علیه این رفراندوم ایجاد کند و مردم را در سراسر کشور دعوت کرد تا به این رفراندوم نه بگویند.

در حال حاضر نام آکسنر به عنوان یک رقیب احتمالی برای اردوغان در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ٢٠١٩ مطرح شده است. حامیان وی تایید می‌کنند که قصد دارند یک حزب جدید سیاسی را اعلام کنند. زمانی که او در ماه مه در استانبول مقابل هواداران خود سخن می‌گفت، وقتی از اردوغان نام برد، چشمان او برق می‌زد. او گفت: من در این منطقه او را نابود می‌کنم زیرا او می‌داند که من یک رقیب واقعی او هستم.

تهدید بزرگ علیه اردوغان

چه تعدادی در کنار دولت اردوغان ایستاده‌اند و چه کسانی روبه‌روی او قرار دارند. اردوغان پس از ١۴ سال نخست‌وزیری و ریاست‌جمهوری، تقریبا تمامی منابع مخالف خود را سرکوب کرده است. رهبران دیگر از حزب کنار گذاشته شده‌اند، قانونگذاران مخالف دولت به اتهام‌های مختلف محکوم شدند و مراکزی که انتقادی علیه دولت مطرح می‌کردند نیز عملا با سانسور مواجه شدند. اردوغان به پشتوانه یک کودتای نافرجام و همچنین پیروزی در چند انتخابات به خود اجازه می‌دهد تا این اقدامات را انجام دهد. سبک سیاسی او کاملا شبیه محافظه‌کاران پوپولیست در اروپا و امریکا است که انتخابات‌ها را طی یک سال گذشته تحت تاثیر قرار داده‌اند.

سرکوب‌ها پس از کودتای نافرجام جولای سال ٢٠١۶ تشدید شد. تاکنون بیش از ۵٠هزار نفر بازداشت شده‌اند که از جمله آن می‌توان به روزنامه‌نگاران، دانشجویان و کارمندان دولت اشاره کرد. سرکوب‌ها اخیرا نیز تشدید شده است. در ماه جولای، پلیس ١٠ فعال حقوق بشر را دستگیر کرده است که از جمله آن مدیر مرکز عفو بین‌الملل بود که مورد اتهامی او همکاری با تروریسم بود.

از سوی دیگر سیاستمداران نیز مصون نیستند. در ماه ژوئن دادگاه یک قانونگذار مخالف دولت را به ٢۵ سال حبس محکوم کرد. رهبر بزرگ‌ترین حزب مخالف دولت یعنی کمال قلیچدار اوغلو در واکنش به این خفقان و دستگیری‌ها دست به راهپیمایی‌های اعتراضی گسترده زد که این راهپیمایی‌ها به نام عدالت بزرگ نام گرفت که آخرین روز آن در استانبول تبدیل به بزرگ‌ترین نمایش مخالفان در سال شد. قلیچدار اوغلو در این راهپیمایی عنوان کرد که «این دوران دیکتاتوری است.»
رهبر اپوزیسیون ترکیه در موقعیت بدی قرار دارد و عملا نتوانسته یک مشکل واقعی برای اردوغان ایجاد کند. چرا که حزب جمهوریخواه خلق ترکیه ١۵سال است که نتوانسته در انتخابات ملی پیروزی جدی کسب کند و ناظران سیاست ترکیه فکر می‌کنند که او از اقتدار لازم در مقابله با رییس‌جمهور برخوردار نیست. مردم زیادی معتقدند که کمال قلیچداراوغلو مرد بسیار خوبی است اما نمی‌داند که چگونه مقابل اردوغان بازی کند.

به نظر می‌رسد که آکسنر یک تهدید بالقوه برای اردوغان محسوب شود. زیرا او می‌تواند بخش بزرگی از رای‌دهندگان ترکیه‌ای را به خود جذب کند. طرفداران کسب و کار، مذهبی و ملی‌گرا از او حمایت خواهند کرد. بسیاری او را ورژن ترکی مارین لوپن در فرانسه می‌دانند. او به جدایی‌طلبان کرد حمله می‌کند. او می‌گوید سه میلیون مهاجر سوری می‌توانند در ترکیه بمانند اما نگرانی‌های خود را در خصوص حضور آنها در ترکیه دارد. با این حال او اصرار می‌کند که بتواند از طیف‌های سیاسی مختلف از جمله کردها نیز حمایت کند و سفرهای مکرری به منطقه جنوب شرقی ترکیه رفته که اکثر جمعیت آنها کرد نشین هستند. او اما هرگونه از سبک خود و نوع نگاه راست افراطی در اروپا را رد می‌کند.

او می‌گوید که ما بر اساس نژاد و قومیت در سیاست عمل نمی‌کنیم. تعریف ما از ملت بر اساس خاطرات مشترک، سهم روابط و شادی‌های مشترک است. او به‌شدت مخالف جدی قدرت گرفتن اصلاحات قانون اساسی اردوغان است و حتی از اعضای ناراضی حزب عدالت و توسعه و رای‌دهندگان خواسته تا تمایل خود برای تجدیدنظر در این رفراندوم را دارد. برخلاف اینکه قلیچداراوغلو یک جمهوریخواه سکولار محسوب می‌شود و نمی‌تواند دسترسی زیادی به پایگاه اصلی شهروندان حامی اردوغان داشته باشد و این موضوع به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. اما آکسنر توانایی تضعیف ائتلاف رییس‌جمهور را دارد. آیکان اردمیر، سیاستمدار لیبرال ترکیه‌ای می‌گوید: او یک تهدید بزرگ سیاسی برای رییس‌جمهور اردوغان محسوب می‌شود. وی می‌افزاید: آکسنر می‌تواند یک کاندیدای جذاب برای رای‌دهندگان محورراست ترکیه باشد و به همین ترتیب او توانایی ربودن رای طرفداران اردوغان و حزب عدالت و توسعه را خواهد داشت.

فردی مانند کلینتون

در حال حاضر آکسنر روبه‌روی یک پیشنهاد برای رهبری کشورش قرار دارد. زیرا او یک کاندیدای کامل سیاسی به حساب می‌آید. او تجربه‌ای زیاد هم در دولت و هم مجلس داشته است که این موضوع برای او یک مزیت جدی است. سلیم سزاک، تحلیلگر سیاسی ترکیه می‌گوید: آکسنر، هیلاری کلینتون انتخابات ریاست‌جمهوری ترکیه است. وی می‌افزاید: هرکس به نوعی می‌خواهد آکسنر قدرت بگیرد. او به مانند آب آلو است. برای سلامتی خوب است اما اشتهاآور نیست.

در حال حاضر نیز تعداد کمی از افراد هستند که به طور بالقوه می‌توانند با اردوغان رقابت کنند چرا که برخی از آنها حتی با چالش‌های قانونی برای رویارویی با اردوغان برخوردار هستند. به عنوان مثال صلاح الدین دمیرتاش، رهبر حزب دموکراتیک خلق که طرفدار کردهای ترکیه است به همراه ١٠ تن از نمایندگان این حزب به اتهامات تروریستی در زندان به سر می‌برند. این سرکوب‌ها موجب شده حزب دموکراتیک خلق که سومین حزب مجلس محسوب می‌شود را در تضعیف قرار دهد. آکسنر پیشتر در مصاحبه‌ای با تایم نسبت به دستگیری قانونگذاران طرفدار کردها به‌شدت انتقاد کرد. او گفت: اردوغان در تلاش است تا جامعه کردی را تهدید کند، به همین دلیل است که او قبل از همه‌پرسی آنها را به زندان انداخته است.

یک مقام ارشد حزب دموکرات خلق: هرکسی که نامش به عنوان نامزد احتمالی ریاست‌جمهوری ترکیه مطرح شود، همه رسانه‌ها و افراد طرفدار دولت کمپینی را برای رد صلاحیت و کنار زدن آنها به کار خواهند گرفت.

اما آکسنر نیز از خشم دولت بی‌گزند نبوده است. رسانه‌های طرفدار دولت او را با ادعاهای واهی درباره زندگی شخصی‌اش سعی در تحریک او کرده‌اند. او حتی تهدید به مرگ شده است. او این اسمها و تهدیدها را اما به عنوان اقدامی هماهنگ برای ترساندن خود می‌بیند. او در این خصوص می‌گوید: آنها از آوریل ٢٠١۶ تلاش کرده‌اند تا من را به عقب برگردانند اما من این کار را نکردم.

تایم در ادامه این گزارش می‌نویسد: چهره‌های مخالف دیگری که در سرکوب‌های اخیر دستگیر شده‌اند معتقدند که دولت به سادگی راهی برای متوقف کردن آکسنر پیدا خواهد کرد. یکی از مقامات ارشد حزب دموکراتیک خلق که نخواست نامش فاش شود، می‌گوید: هرکسی که نامش به عنوان نامزد احتمالی ریاست‌جمهوری ترکیه مطرح شود، همه رسانه‌ها و افراد طرفدار دولت کمپینی را برای رد صلاحیت و کنار زدن آنها به کار خواهند گرفت.

آکسنر به نظر می‌رسد تصمیم خود را گرفته تا اردوغان را کنار بگذارد. از زمان برگزاری همه‌پرسی او زمان خود را صرف آشپزی و پیاده‌روی طولانی با شوهرش در خارج از خانه خود در استانبول کرده است. او می‌گوید پیاده روی‌ها فرصتی برای بازتاب سخنان و ارزیابی هستند. او معتقد است وقتی در حال حرکت هست بهتر تمرکز می‌کند.

او می‌گوید کاری که نمی‌خواهم انجام دهم فرار کردن است. آکسنر هیچ گذرنامه‌ای ندارد و اگر اردوغان قصد داشته باشد اورا دستگیر کند وی در استانبول مستقر است، اما او بار دیگر کاری را که قبلا انجام داده، انجام خواهد داد. او می‌گوید: مهمان من باشید و من اینجا هستم.

 

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

نشست «بررسی اندیشه و آثار زبیگنیو برژینسکی» با سخنرانی دکتر دهشیار

[ad_1]

گزارش تصویری/

نشست «بررسی اندیشه و آثار زبیگنیو برژینسکی» با سخنرانی دکتر حسین دهشیار، استاد دانشگاه علامه طباطبائی در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد.

به گزارش عطنا، نشست «بررسی اندیشه و آثار زبیگنیو برژینسکی» از سلسله نشست‌های بازخوانی اندیشه و آثار اندیشمندان روابط‌ بین‌الملل روز سه‌شنبه، ۲۰ تیرماه در خانه اندیمشندان علوم انسانی برگزار شد.

در این نشست که به همت انجمن ایرانی روابط بین‌الملل و خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد، حسین دهشیار، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی سخنرانی کرد.

دهشیار در این نشست با اشاره به اندیشه‌ها و اثراتی که برژینسکی در سیاست خارجی امریکا داشت، گفت: نکته‌ای که برژینسکی را مهم می‌کند این است که او دارای بینش است و کسانی می‌توانند استراتژی تعیین کنند که دارای بینش باشند.

او امریکای امروز را فاقد استراتزی دانست و اظهار کرد: افرادی مانند برژینسکی در دوران جنگ یک استراتژی اجرا کردند و توانستد صحنه را تحریف کنند که برای دیگران قابل رؤیت نباشد، اما امروز تیپی از برژینسکی نیست و امریکا با توانمندی و ظرفیتی که دارد قادر نیست برای اتفاقاتی که رخ می‌دهد پاسخ مشخصی دهد.

زبیگنیو برژینسکی سیاست‌مدار دموکرات امریکایی و مشاور امنیت ملی در دولت جیمی کارتر بود، او در سیاست خارجی به ویژه در دوران جنگ سرد تأثیر به سزایی در امریکا داشت. برژینسکی در خرداد امسال در سن ۸۹ سالگی درگذشت.

عکس: سمانه ستاری-عطنا

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

هراس از ثروت عیان

[ad_1]

گزارش‌های جهانگردان تاریخی از پدیده‌ای که جلوی ارزش افزوده دارایی را در تاریخ ایران می‌گرفته است؛

«ثروت‌اندوزی» در تاریخ ایران، کاری جذاب به شمار می‌آمده اما «ثروت‌مندی» هیچ‌گاه از آسیب و خطر تهی نبوده است. بررسی منابع تاریخی نشان می‌دهد ایرانیان از گذشته‌های دور در کنار کشاورزی که معیشت غالب سرزمین‌شان را دربرمی‌گرفته، به بازرگانی با وجود همه سختی‌ها به ویژه در زمینه جغرافیایی همچون نبودِ راه‌های مناسب، علاقه فراوان داشته‌اند.

به گزارش عطنا، روزنامه شهروند مطلبی درباره جهانگردان تاریخی به قلم روزبه رهنما، روزنامه‌نگار منتشر کرده است که متن آن به شرح زیر است:

پ. امده ژوبر، جهانگرد فرانسوی و فرستاده ناپلئون به دربار ایران، در کتاب «مسافرت در ارمنستان و ایران»، مردمان این سرزمین را برگرفته از ذوق و خوی‌شان، «سودجویان هوشیار در کارهای بازرگانی» می‌نامد که «خوش‌برخورد» و «خسته‌نشدنی» و با عشق و شور روی به بازرگانی می‌آورند. وی می‌نویسد «آنها میانه اروپا و هندوستان هستند؛ آنها از راه زمینی با مخارج کمی محصولات را وارد می‌کنند و معمولا با سود متوسطی خرسند می‌شوند و امیدوار هستند که به این وسیله کار خویش را گسترش بدهند».

هینریش بروگش، جهانگرد و خاورشناس آلمانی در کتاب «در سرزمین آفتاب؛ دومین سفرنامه هینریش بروگش»، به این ویژگی ایرانی با تاکید بیش‌تر اشاره می‌کند «علاقه به سرمایه‌گذاری و قابلیت و توانایی فعالیت در زمینه صنایع و بازرگانی نه تنها در بین ایرانیان کم نیست، بلکه باید گفت یکی از خصوصیات اصلی این قوم بشمار میرود و موفقیت‌های ایرانیان خارج از کشور که تحت حمایت قوانین ممالک مسیحی کار می‌کنند، گواه صادق این مدعاست».

او از تشکیلاتی منظم و مرتب در زمینه حمل‌ونقل میان تفلیس و دیگر شهرهای ماورای قفقاز نام می‌برد که به یک ایرانی تعلق دارد. این جهانگرد اروپایی برای آن که گواه‌هایی بیش‌تر در شیفتگی مردمان این سرزمین به ثروت‌اندوزی از راه کار، بیاورد، از ایرانیان یاد می‌کند که در سرزمین‌های دیگر بدین کار مشغول‌اند

«در هندوستان یکصد و پنجاه هزار مهاجر پارسی با هوش و درایت ذاتی و پشتکار خود در زمینه بازرگانی و صنعت، ثروتهای کلانی اندوخته و در جامعه هند از احترام و اعتبار ویژه‌ای برخوردارند».

آنان از این راه، دارایی و ثروت می‌اندوختند اما عامل‌هایی موجب می‌شد نه تنها نتوانند از ثروت به‌دست‌آمده بهره شایسته ببرند، که، حتی از آشکارساختن آن نیز هراس داشته باشند. همین پدیده که پیامد یک وضعیت ویژه به شمار می‌آمد، خود، نیز پیامدهایی ناخوشایند در جامعه همراه می‌آورد؛ مهم‌ترین آن‌ها محروم‌ماندن از ارزش افزوده ثروتی بود که نهان داشته می‌شد.

پاره‌ای جهانگردان که در دوره‌های گذشته به ایران سفر کرده‌اند، با درک این مسئله، به تحلیل آن پرداخته، هم کوشیده‌اند به علت‌های پیدایی آن وضعیت پی برند، هم پیامدهای اجتماعی- اقتصادی آن را توصیف کنند.

این خاورشناس آلمانی، مهم‌ترین عامل پیدایش این وضعیت را وضعیت کلی کشور در حوزه‌های سیاست و امنیت می‌داند و البته به پیامد کلان و کلی آن نیز اشاره می‌کند «ظاهرا هوش و استعداد فطری ایرانی تنها در وطنش ایران بخاطر عدم توانایی دولت در حفظ امنیت مالی و جانی اتباعش بازدهی نداشته و کشورش بدین خاطر از امکان توسعه و ترقی و رفاه اجتماعی محروم مانده است.»

 

طلا حرف نمی‌زند، پول اما چرا!

Sevruguin, Antoin,; b&w ; 17.8 cm. x 13 cm.; Myron Bement Smith Collection: Antoin Sevruguin Photographs. Freer Gallery of Art and Arthur M. Sackler Gallery Archives. Smithsonian Institution, Washington D.C. Gift of Katherine Dennis Smith, 1973-1985

میل شدید ایرانیان به ذخیره فلزهای قیمتی همچون طلا و نقره به جای پول را به این ویژگی پیوند می‌توان داد. روایت‌هایی فراوان از گرایش و شیفتگی بسیاری از خانواده‌های ایرانی نسبت به تبدیل پول‌ها و دیگر دارایی‌هایشان به طلا و نقره و پنهان‌داشتن آن‌ها بر برگ‌های تاریخ ثبت شده است؛ این ذخیره‌ها تا زمانی از چرخه بهره‌گیری برون می‌ماندند که صاحبان‌شان به هزینه‌کردن آن‌ها ناگزیر نمی‌شدند.

هینریش بروگش، ایرانیان را نه مردمان تنگ‌دست، که، ثروتمندانی برمی‌شمرد که به علت‌های ویژه دارایی خود را پنهان داشته‌اند «معمولا ایران را کشوری فقیر می‌دانند، اما این گفته صحت ندارد. در ایران ثروتمندان زیادی وجود دارند». او از ثروتمندانی در ایران یاد می‌کند که «ترجیح میدهند سرمایه خود را به طلا که به سادگی قابل پنهان کردن است و سوددهی هم ندارد تبدیل کنند». به تعبیر این جهانگرد آلمانی «ضرب‌المثل معروفی که می‌گوید«طلا حرف نمی‌زند» در سرزمین آفتاب زیاد شنیده می‌شود».

او یادآور می‌شود «افراد ثروتمند در ایران کم نیستند (به عقیده یکی از دوستان ایرانیم در ایران می‌توان تقریبا هزار نفر ملیونر را نام برد!) اما آنها نه تنها پول خود را با دقت مخفی کرده و از به کار انداختن آن در کارهای سودآور اجتناب می‌ورزند، بلکه همواره می‌کوشند، کسی از میزان ثروتشان اطلاع پیدا نکند و در میان مردم همچون افراد عادی جلوه نمایند».

عبدالله مستوفی نیز در کتاب «شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری دوره قاجاریه» هنگام توصیف دگرگونی‌های اقتصادی جامعه از میانه‌های دوره قاجار و افزایش هزینه‌های زندگی و کاربرد تجملات در زندگی خانواده‌های ایرانی، از کسانی یاد می‌کند که ناگزیر به بهره‌گیری از چنان ذخیره‌هایی برآمده‌اند

«زندگی چه از حیث مخارج و چه از حیث لوازم سنگین و پرحاشیه شده است. قیمت نان دو برابر ده سال قبل شده و به یکمن پانزده شاهی ترقی کرده است. … با اینکه مواجب نوکر را به بیست و پنج قران ترقی داده‌اند، این صنف مرفه نیست و آقاهای باانصاف مجبورند کمکهائی بآنها بکنند. نوکر زیاد نگاهداشتن هم دارد از رسم میافتد. قلیانهای بلوری سرطلای میناکاری بقلیانهای کوزه‌ای با سرگلی مشکی اصفهانی مبدل شده است. آقاها دیگر قلیان همراه نمیبرند. فراش جلو انداختن و نوکر زیاد نگاهداشتن کار حاجی عمواقلیهاست. … باوجود این از راه رقابت یا حفظ آبرو و حیثیت همه بالادست همدیگر بلند میشوند. طلا و نقره اندوخته خانواده و حتی املاک را هم در راه این تظاهر زندگی، از کف میدهند».

برای عیان‌شدن ثروت‌شان می‌ترسند روایت یک بی‌اعتمادی تاریخی

لیدی مری شیل، همسر وزیر مختار انگلیس هنگام توصیف خلقیات کلی ایران، آنان را مردمانی همیشه‌مقروض می‌نمایاند. روایت او در این‌باره، ما را به آن وضعیت ویژه در زمینه سرمایه‌اندوزی ایرانیان می‌توان راه نماید. او در کتاب «خاطرات لیدی شیل؛ همسر وزیر مختار انگلیس در اوائل سلطنت ناصرالدین» می‌نویسد «ایرانی‌ها واقعا مردم عجیبی هستند، زیرا اینطور به نظر می‌آید که همه مردم به نحوی مقروض می‌باشند: از پادشاه مملکت گرفته، که زیر بار قرض امپراطور روسیه است، تا یک قاطرچی بینوا. و شاید تنها کسانی که مقروض نیستند نزولخوارها باشند. وگرنه با هر کس که صحبت می‌کنید از قرضهای خود می‌نالد».

پ. امده ژوبر، فرستاده ناپلئون به دربار فتحعلی شاه نیز در کتاب «مسافرت در ارمنستان و ایران» با اشاره به «کمبود وسایل مبادله» در ایران، این مسئله را نه از روی ناآشنایی آنان با این وسیله‌ها، که، از یک هراس تاریخی برآمده می‌داند «با اینکه اختراع برات و پول کاغذی [اسکناس] در ایران بهیچوجه ناشناخته نیست ولی یک بی‌اعتمادی عمومی و ترس از اینکه حتی بطور غیر مستقیم میزان تمولشان برملا گردد و همچنین دوری نقاط، مانع از این بود که به طریقی جز مبادلات دست بزنند».

جهانگردان چه عامل‌هایی را در پیدایش چنین نگرش و اندیشه‌ای نسبت پنهان‌داشتن سرمایه و مال میان ایرانیان تاثیرگذار می‌دانسته‌اند. هینریش بروگش، جهانگرد و خاورشناس آلمانی را نه از روی بی‌علاقگی ایرانیان به کار و کوشش و کاربرد دارایی‌هایشان در مسیر آبادانی کشور، که، پیامد یک «هراس» می‌داند که وضعیت کلی ایران در دل سرمایه‌داران و ثروتمندان پدید می‌آورده است.

او می‌نویسد «کسی جرات نمی‌کند ثروت خود را برای اجرای طرحهایی که برای خود و دیگران سودمند است نظیر احداث راه‌آهن، کارخانه یا تاسیسات بزرگ دامداری و کشاورزی که برای عمران و آبادانی کشور ضروری است، به کار اندازد». این خاورشناس پرآوازه، اندوختن دارایی و ثروت آشکار را در این سرزمین «خطر» برمی‌شمرد «کلا تملک اموال منقول و غیر منقول نظیر کارخانه و معدن، در ایران خالی از خطر نیست، بخصوص اگر عایداتشان زیاد باشد، چرا که کارمندان عالیرتبه و اشخاص متنفذ یا انواع و اقسام کارشکنیها و توسل به تهدید و ارعاب می‌کوشند تا از صاحب مال اخاذی کنند».

وی ناامنی مالی را دستاورد و نمایشگر چنین وضعیتی قلمداد می‌کند و روایتی تلخ از پیامدهای این پدیده ارایه می‌دهد «این نشاندهنده آن است که امنیت مالی در این کشور وجود ندارد. یکی از علل اصلی عقب‌ماندگی ایران و فقدان تاسیسات صنعتی در این کشور همین عدم امنیت مالی است که باعث می‌شود سرمایه‌ها و استعدادهای گریخته و منابع خداداد ایران همچنان در زیر خاک پنهان بماند و کسی به فکر استخراج و بهره‌برداری از آنها نیفتد و یا از استعداد خود برای تاسیس کارخانه یا تجارت گسترده با خارج استفاده نکند».

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

بازدارندگی همه‌جانبه با دولت مقاومت

[ad_1]

سید جلال دهقانی‌فیروزآبادی:

همان‌طور که رهبر معظم انقلاب فرمودند جمهوری اسلامی ایران دولت مقاومت است، چنین دولتی ویژگی‌هایی دارد که همه ابعاد آن را باید به نوعی مورد توجه قرار داد.

به گزارش عطنا، سید جلال دهقانی‌فیروزآبادی، استاد دانشگاه علامه طباطبائی یادداشتی در رابطه با دولت مقاومت نوشته است که در روزنامه جام‌جم منتشر شده است. متن آن به شرح زیر است:

همان‌طور که رهبر معظم انقلاب فرمودند جمهوری اسلامی ایران دولت مقاومت است، چنین دولتی ویژگی‌هایی دارد که همه ابعاد آن را باید به نوعی مورد توجه قرار داد. دولت مقاومت دولت مقتدری است، به این معنا که قادر به اعمال حاکمیت ملی در عرصه‌های داخلی و خارجی است.

در سیاست خارجی باید بتواند اهداف، منافع و حاکمیت خود را به‌عنوان بازیگر فعال در عرصه بین‌المللی بخوبی ایفا کند. دولت مقتدر، مولد قدرت سخت و نرم است.

در این چارچوب دولت مقتدر در تمام ابعاد بازدارنده است و چنین دولتی باید در همه ابعاد قدرت اعم از سیاسی، اقتصادی و فرهنگی از توانی برخوردار باشد که بتواند امنیت خود را حفظ کند.

از دیگر ویژگی‌های دولت مقاومت این که چنین دولتی مستقل است به این معنا که تصمیم گیری و اقدام در عرصه سیاست خارجی را براساس منافع و اهداف خود تعیین می‌کند و نه براساس خوشایند دولت‌های بزرگ، بلکه خود این کشور براساس صلاحدید خود و در چارچوب آرمان‌ها و منافعش عمل می‌کند.

دولت مستقل به معنای دولت سلطه‌گر نیست در‌عین حال به معنای دولت مطیع قدرت‌های بزرگ هم نیست، بلکه دولت مستقل منافع خود را براساس اقتضائات، مقدورات و محذورات موجود پیگیری می‌کند و در ضمن در جهت تامین منافع کشور می‌تواند از انعطاف لازم هم برخوردار باشد.

طبیعتا دولت مقاومت دولت امن است و بالاترین ضریب امنیتی را در بعد سخت افزاری و نرام افزاری داشته و کمترین آسیب‌پذیری‌ را در ابعاد مختلف دارد.

دولت مقاومت باید با کمترین تهدیدات در داخل و همچنین کمترین آسیب‌پذیری‌هایی که اقتدار و حاکمیت ملی را مخدوش می‌کند، مواجه باشد و بتواند نقاط قوت خود را تقویت کرده و نقاط ضعفش را کاهش دهد.

براین اساس، جمهوری اسلامی ایران نه تنها باید از تمام فرصت‌ها استفاده کند بلکه در مقابل باید در سیاست خارجی، تهدیدها را به فرصت تبدیل کند.

در ضمن نباید از نظر دور داشت که یکی از ویژگی‌های دولت مقاومت، برخورداری از امنیت و اقتدار لازم است و بی‌تردید در خاورمیانه یکی از مولفه‌های قدرت سخت افزاری بنیه نظامی و قدرت بازدارندگی است.

جمهوری اسلامی ایران باید از توان نظامی کافی برخوردار باشد تا بتواند تهدیدات خارجی را خنثی کند، البته در عین حال باید از مولفه‌های قدرت نرم‌افزاری هم برخوردار بوده و اقتصاد پویا همراه با توانمندی و ثبات سیاسی داشته باشد.

بازدارندگی همه‌جانبه به معنای برخورداری از توانمندی‌های نظامی و اقتصادی است که هیچ کدام را نمی‌توان نادیده گرفت بلکه باید توازن و تعادلی بین این ابعاد مختلف در نظر گرفته شود بویژه در خاورمیانه که همچنان وضعیت رئالیستی مبتنی بر قدرت نظامی و سخت حاکم است و هنوز هم یکی از مهم‌ترین تهدیدات امنیت ملی ما نظامی است.

بنابراین هیچ تصمیم‌گیرنده عاقلی نفی نمی‌کند که قدرت نظامی و مولفه‌های سخت قدرت، همچنان به‌عنوان یکی از ابزارهای حفظ امنیت ملی ایران است.

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع

احزاب موسمی

[ad_1]

تفکر حزبی در ایران چگونه است؟

 «ماموریت شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان بعد از انتخابات مجلس و شورای شهر پایان رسیده و حالا رئیس‌دولت اصلاحات باید بعد از بررسی گزارش این شورا نظر خود را اعلام کند و درباره اینکه در آینده چه روشی برای حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات دنبال شود ،تصمیم‌گیری کند. این درحالی است که عملکرد شورای‌عالی اصلاح‌طلبان در انتخابات شوراهای شهرها و روستاها حتی مورد انتقاد سیدمحمد خاتمی بود.»

به گزارش عطنا به نقل از وقایع اتفاقیه، اینها برداشتی تلویحی از مصاحبه علی شکوری راد، دبیرکل حزب اتحاد ملت با روزنامه ایران است که حتی در بخشی از آن تأکید کرده خاتمی تا ۶ روز از امضای لیست تهیه شده توسط این شورا امتناع کرده بود زیرا به نبودن سه نفر در این لیست که ویژگی‌های ممتازی داشتند، اعتراض داشت. شکوری راد در این گفت‌وگو البته تأکید کرده که «سرانجام خاتمی به‌دلیل اینکه تأیید یا رد این لیست به یک انتظار عمومی تبدیل شد؛ از لیست حمایت کرد تا با حفظ اتحاد اصلاح‌طلبان، آنها بتوانند پیروز انتخابات باشند.» با نگاهی تحلیلی به این اظهارا نظرها که البته هنوز با واکنشی از سوی اعضای شورای سیاست‌گذاری اصلاحات مواجه نشده است، بیش از هر چیز نبود تفکر حزبی در ساخت سیاسی کشور به‌ویژه در میان اصلاح‌طلبان توجه را به خود جلب می‌کند. یک تحلیل بر این پایه استوار است که در چنین شرایطی که مردم نه از لیست شورای‌عالی اصلاح‌طلبان، بلکه از لیست مورد تأیید رئیس‌دولت اصلاحات حمایت می‌کنند، به نظر می‌رسد حمایت محمد خاتمی نمی‌تواند بیش از یک یا دوبار، کارآمد باشد و محبوبیت چهره‌هایی مثل خاتمی نمی‌تواند خلأ تفکر حزبی در کشور را پر کند.
پژمان گرامی، عضو شورای مرکزی حزب ندای ایرانیان در گفت‌وگو با «وقایع‌اتفاقیه» در نقد شرایط موجود می‌گوید که خلأ تفکر حزبی در ایران باعث شده احزاب در جایگاه واقعی شان قرار نداشته باشند. او اغلب احزاب ایران را موسمی و فصلی می‌داند و دراین‌باره می‌گوید: «در ایران چند صد حزب داریم که از کمیسیون ماده ۱۰ احزاب مجوز دارند اما موسمی و فصلی هستند. این احزاب عملا کارایی لازم را ندارند. تعداد محدودی از احزاب هستند که کنگره‌هایشان شکل گرفته و شعب استانی و حوزه‌های خودشان را فعال کرده‌اند اما تعداد آنها به انگشتان دو دست هم نمی‌رسد.» این فعال سیاسی اصلاح‌طلب با اشاره به سه دیدگاهی که در خانه احزاب وجود دارد، بیان داشت: «در خانه احزاب سه دیدگاه وجود دارد: اصلاح‌طلبان، اصول‌گرایان و مستقلین. تقسیم‌بندی بین احزاب شناخته شده است اما مستقلین گاهی به اصول‌گرایان گرایش پیدا می‌کنند و در انتخاباتی دیگر به اصلاح‌طلبان گرایش دارند. این درحالی است که حزبی به‌عنوان مستقل در دنیا وجود ندارد. هر فعال حزبی باید یک تابلو و مانیفست مشخصی داشته باشد.» او مطرح شدن جریان اعتدال توسط طرفداران روحانی را نیز شفاف نمی‌داند و می‌گوید: «برخی افراد به صورت سیال عمل می‌کنند. ما شاهد آن هستیم که کسانی که در دوره‌های قبل اصول‌گرای تندرو بودند به‌طور ناگهانی لباس اعتدال به تن می‌کنند و می‌گویند ما جزو معتدلین هستیم. درحالی‌که در زمان برگزاری انتخابات مردم باید بتوانند به احزاب رأی دهند و اگر فردی وارد لیستی شود و برخلاف اساسنامه و مرامنامه حزب عمل کند بدنه حزب باید از او بازخواست کنند.»

مزیت رقابتی بین احزاب وجود ندارد

«یکی از موانع فعالیت حزبی در ایران کانون‌های قدرتی هستند که به‌دلیل نقش شفاف‌سازی احزاب تمایلی ندارند، آنها تقویت شوند.» گرامی این را می‌گوید و تأکید می‌کند که این شرایط هزینه فعالیت حزبی را در این بالا برده است.

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب ادامه می‌دهد: «به دلیل بالارفتن هزینه فعالیت حزبی، بسیاری از افراد تمایلی ندارند در قالب احزاب فعالیت کنند و ترجیح می‌دهند به‌عنوان چهره سیاسی فعال اصلاح‌طلب یا مثلا اصول‌گرا شناخته شوند. اما این مشخص نمی‌کند که افراد در چه قالب و حزبی جای می‌گیرند. حتی بسیاری از افرادی که عضو حزب هستند می‌گویند ما فعال سیاسی اصلاح‌طلب یا اصول‌گرا هستیم و برند حزبی خودشان را مطرح نمی‌کنند. زیرا احزاب ما برنامه محور نیستند و برنامه‌ای برای اداره کشور ندارند؛

بنابراین افراد با صفت شخصی شان عمل می‌کنند. » او با مطرح کردن این موضوع که احزاب در ایران، چه اصول‌گرا و چه اصلاح‌طلب برنامه مشخص و مدونی که به مردم عرضه کنند ندارند، خاطرنشان کرد: «تنها یک اساسنامه و مرامنامه وجود دارد که وزارت کشور آن را مهر می‌کند و وقتی آن را بررسی می‌کنید همه یکسان هستند. اما مزیت رقابتی بین احزاب زمانی ارائه می‌شود که برنامه‌هایشان را ارائه کنند درحالی‌که کمتر حزبی پیدا می‌شود که مسائل و مشکلات کشور را شناسایی کند؛ برنامه بدهد؛ پیگیری کند و آن را به سرانجام برساند.»

گرامی با اشاره به شرایطی که در شورای شهر وجود دارد، توضیح می‌دهد: «تعدادی از کاندیداها تک حزبی وارد شده‌اند و تعدادی هم مورد حمایت حزب مشخصی هستند. اما چقدر احزاب کاندیداهای خودشان را از لحاظ فکری کمک می‌کنند از آن دغدغه‌هایی است که همیشه وجود دارد. افراد با لیست احزاب وارد مناصب شورای شهر یا مجلس می‌شوند اما آن حزب را رها می‌کنند یا آن حزب آنها را رها می‌کند و دیگر نمی‌تواند کنترلی داشته باشد یا به آنها خوراک فکری بدهد. حتی گاهی دیده می‌شود که مواضع افراد با مواضع؛ اساسنامه و مرام نامه حزبشان تناقض دارد.»

احزاب، فعالیت علنی، عینی و ملموس ندارند

یکی دیگر از معضلاتی که باعث تضعیف احزاب می‌شود ورود آسان به حزب و طی نکردن مراحل تعریف شده برای ورود به شورای مرکزی احزاب است. گرامی معتقد است افراد باید اول به‌عنوان هوادار، سپس عضو رسمی و در نهایت عضو شورای مرکزی وارد حزب شوند این درحالی است که احزاب طیف وارونه هستند: «برخی احزاب برای اینکه بتوانند با کانون‌های قدرت ارتباط برقرار کنند و برای شورای شهر لیست ببندند از چهره‌های نامی استفاده می‌کنند. مثلا فردی اصلا جزو آن حزب نیست اما حزب او را به عضویت شورای مرکزی در می‌آورد تا بتوانند از محبوبیت یا مشهوریت آن فرد استفاده کنند. درحالی‌که اصلا مشخص نیست آن فرد اساسنامه و مرامنامه حزب را قبول دارد یا خیر. به‌همین‌دلیل می‌بینیم بعضی از افراد مدتی در شورای مرکزی حزبی هستند و بعد عضو شورای مرکزی حزب دیگری می‌شوند یا از عرصه سیاسی کناره‌گیری می‌کنند یا حزب جدیدی تشکیل می‌دهند.» راهکاری که گرامی برای این مشکل ارائه می‌دهد آغاز فعالیت حزبی از مدارس است.

او دراین‌باره می‌گوید: «فعالیت حزبی باید از فعالیت در مدارس شروع شود و دانش‌آموزان تجربه فعالیت‌های انتخاباتی را پیدا کنند البته به شکل واقعی و نه به شکل فرمایشی. این آموزش‌ها باید در قالب فعالیت‌های گروهی از مهدکودک‌ها آغاز شود تا بعد در دبیرستان‌ها افراد بتوانند با طرز تفکرهای مختلف نه یک تفکر حاکم و غالب فعالیت کنند.» از نظر او هر چه به سمن‌ها و ان‌.جی.‌او‌ها بها داده شود فردی که وارد دانشگاه می‌شود با آگاهی بیشتری جذب احزاب و گروه‌ها می‌شود. درحالی‌که احزاب به دنبال عضو‌گیری در دانشگاه‌ها هستند نه اینکه دانشجوها به‌دلیل طرز تفکرشان به احزاب بپیوندند.

پیشنهاد دیگر گرامی برای حل مشکل خلأ تفکر حزبی در ایران، تشکیل دو یا سه حزب فراگیر دارای شناسنامه است که به صورت شفاف فعالیت کنند و نه اینکه در انتخابات‌ها به صورت جبهه‌ای و با تابلوهای مختلف فعالیت داشته باشند. از نظر او اگر این چند صد حزب موجود درقالب چهار یا پنج حزب فراگیر خلاصه و در شعب و استان‌ها فعال شوند و برنامه ارائه دهند از بسیاری از مشکلات فعالیت حزبی و سیاسی در ایران کاسته خواهد شد.

گرامی با بیان اینکه در هیچ کجای دنیا این تعداد حزب و تشکل ناکارآمد وجود ندارد، یادآور می‌شود: «به دلیل عدم فعالیت خوب احزاب، در نهایت مجبور می‌شویم در هر انتخاباتی لیستی تهیه کنیم و برای موفقیت در انتخابات تأیید یا عکس بزرگان را برای آن لیست داشته باشیم. زیرا احزاب ما فعالیت علنی، عینی و ملموس ندارند. احزابی هم که برنامه می‌دهند با زبان مردم با مردم ارتباط برقرار نمی‌کنند و بسیار روشنفکرانه و آرمان خواهانه برنامه می‌دهند.»

 

گزارش: معصومه حاجی ابوالحسن‌

AtnaNews Telegram

اخبار مرتبط

[ad_2]

لینک منبع